Temas pri poeziaĵoj tradukitaj de mi el la hungara.
……..

Tiel mi devojiĝis al vi vortoj,
Ja estis pli facile per via materio skulpti.
Ja vi promesis pli da sukceso ol la karn’ aŭ
la ŝton’ kiuj rezistas.

Jen tiel vi dissolvis min en ĉielo poezia.
Eble ĝuste tial mi sopiras eĉ pli la teran plezuron.
Egocentro mia perdis el sia forto.
Nu ja , mi amis kiun mi amis sed konkeri ŝin?,
jen penso kiu apenaŭ aŭ tute ne venis en mian kapon.
Senfina dialogo ekfajris en mia menso
dum ni dise estis, sed kune, mia buŝo neniam
havis sanan frazon.

Ojve mi gracperdinto
Ojve mi poeta sorto
Ojve mi mutiĝinta en vi
Ĉiopova,tondra, sorĉa vorto.

……

DISERIGOS MIN LA VENTO

Mi invidiis tiujn kiuj restis eĉ entuziasme normalaj.

Kelkfoje mi estis loza kiel statuo sabla, kaj

mi premis mian tutan animon, tutan atenton al ekstera mondo.

Se mankis la em’ mia volo kiel magneta spin’ kuntenis

mian diseriĝantan sablo-aglomeraton , aliel disblovus min la vent’.

Mi bezonis multe da  disciplin’, kaj atent’ por konservi ekvilibron

sur la intera danco balanca. Fine jam estis fulmrapida la rekluĉo

sed ĉi stranga manovro, la duobla atento, elĉerpe lacigis min.

Envere al kio servis la turmento se esprimi ĝin ne estis permesite al mia sin?.

………..

SUPER LA TEGMENTO

Ja mi estis tiel stranga tiel konfuza,
tiel teoria, poltrona, tiom da zorgo, mizero,
honto repremita,terur’, pasio kaj sinakuzo
min bruligis ke mi terure malbonfartis kaj
senĉese morti min preparis. Sed tiel infaneca
ke mallaŭta vort’ kaj eĉ l’espero
min tute ŝanĝis. Same verso kiu min koncernis.
Frenezulojn mi respektegis…
ja nur bremso mia difektiĝus kaj
mi same freneziĝus…Sed pri
mia haŭto zorgis nur mia subkonscio.
Mi ne vidis ja mian veran danĝeron.
Kiel lunatikulo svinge penda sur tegmento,
mi atentis nur alkroĉi min por
ne defali improvize vekiĝante.
……..
LA MULTVIZAGHA UNIKINO.
Eble vi ne ekzistas kaj mi parolas
eĉ nun nur al mi mem…
Mi elvidis vin el la ĉielo;
vin radiojn de via okulpar’
lumiganta nin teranojn.
Ho ĉiela estaĵ’ iranta inter ni
Por ke vidu la pasema mortemular’
vian bildon eternan.Palisare sur kokina kaĝ’
heĝon tonde, nur vin mi atendis,
Alportis vin zvelta ina kontur’,
alglue,dezire okule mi karesis vin,
gajan feinon banan sin.
Poste ĉiuangule ekfulmis kopio
de via rideto, dia lumanta mister’
Jen kiel forbruliĝis mia kulpsento
kaj la honto…Do vi ekzistas…
Diru kiel mi kredu ke vi estus erare
sur ĉi tiu, sen vi, dezerta ter’?
……..
MIL UNU NOKTOJ
Kiu ajn vi estus, apenaŭ necesis ke vi ekzistu.

La plezuro de la kredo mem konstruas,

kion mem bombardas kaj fine detruas.

Kaj tiel loza estas la teksaĵo de l’anim’,

tiel minca, maldika la momento senta…

kaj la vero trapenetras ĝin tiel dubsence,

kaj kio anticipas kaj postsekvas la nunon,

la eterno, estas tiel giganta kaj tiel grandega

la resto kion la spirito gardas kaj vivtenas

super materio kaj tempo. Tiel granda

estas la fantazio kaj memor’

ke okazaĵoj nombraj de via sensar’

faktoj pasemaj de la amorebri’,

apude estas nur enuo de almozulo…

Mil unu noktoj turniĝas trans mia mens’,

astroj, konstelacioj, galaksioj senmezuraj

Nu, en miaj revsonĝoj  ili aperas preskaŭ tiel.

……

LA UNUA EKSTERLANDO

Super frontlimo jam kuraĝe portis min
la landkarto kaj mia imagemo
Mia aventurema deziro jam trairis
Ĉinujon kaj Hindujon. Tamen estis bele
reale vidi almenaŭ Vienon.
Min portis persontrajna bileto kaj mono
de onklo Kalman. Kaj fine mi troviĝis okcidente.
Sed en la formikujo de Ostbahnhof, kiam
min lasis Zoli povrulo, kiun kiel soldaton mi akompanis.
Lia trajno tuj ekis al Koniggraz… Nu, mi staris tie
en la terura amasa reflukso korpremite kiel
hejma vorto perdiĝinta en fremda vortaro,
aŭ Marsen-ŝutita lunloĝanto.,,,
Oj ve! Ĉu temas pri fantomoj?
Ho Dio! Ĉu ili tedos min?
……

OBJEKTOJ KAJ SURSKRIBOJ

Mi vagadis stumble sur fremda kajo

nesciante kion fari. Megafono bruis

super milita mizero; horaroj,ordonoj,

urbonomoj kiuj por mi nenion signifis.

Celo kaj senco haltis, pordistaro neniu

min komprenis, mi parolis vane.

Mi bone parolas germane. Ĉu ili ne?

Iom post iom mortis la vivo ĉirkaŭe.

Bildserioj, konata restis nur la fervoj’

Sed nun kien? Kaj kiel? Mi ne sciis.

Fine mia rigardo haltis ĉe la surskribo

“trinkwasser” kaj “abfalle”.

Kion ne la homoj, iliaj skriboj ekkomencis.

Mi amikiĝis kun la surskriboj.

Gramatiko kaj logiko helpis…

Mi jam iris…apenaŭ dek minutoj, eĉ ne tiom

pasis kaj min jam portis la “elektrische”.

……..

INSTRUO DE LA STRATO

La strato rapide instruis min
Kiel antaŭe la vorto *abfalle* malkaŝiĝis
same multaj esprimoj ĉiutagaj klariĝis.
Estis bele diveni ke *ring* ringon sed
samtempe ankaŭ bulvardon signifas…
Tagmeze mi aĉetis kvin bildkartojn,
hindan verson ilustritan, pri
Gangaj arboj kaj feinoj kaj mi vidis
ke tamen mi  ne estas sur Marso.
Nur praktiko mankas por revivigi
mian povran lingvokonon…
Vespere mi iris al *bahnhof*
Mi forlasis Vienon kaj jam
portis min, rapidtrajno,
rekte al Debrecen.
……
Tradukis Fabigen

…….

Konferenco pri la plurligveco en Europo.

La teksto estas skribita hungare. Mi metis ĝin

ĉi tien ĉar mi supozas ke la persono kiu malfermas

ĉi tiun paĝon komprenas almenaŭ iomete hungare.

Se mi eraris mi petas pardonon. Bedaŭrinde mi ne

havas tempon traduki tiel longan tekston:

Nascondi testo citato –
—– Original Message —–
From: Poór Veronika
To: esp-en-hung@yahoogroups.com ; Listo de Hungara Esperanto-Junularo
Sent: Friday, March 25, 2011 8:42 PM
Subject: Re: [esp-en-hung] Fw: Tobbnyelvuseg Europaban konferenciaKedves Listatagok!Elöljáróban: elnézést kérek a pongyola fogalmazásért és a nem mindig
“hivatalosan elfogadott” stílusért/központozásért, de fáradt vagyok, s kevés
az időm, azonban szeretnék tanácsot kapni holnapig, így ma el kell küldenem
a levelemet.Nagyon élvezetes volt a konferencia, magas színvonalú előadókkal, érdekes
beszélgetésekkel, s szeretetteljes légkörrel.

Tolmácsolással oldották meg a nyelvi kérdést, volt nemzetközi és magyar
jelnyelvi tolmács is, illetve szerintem még egy, de ezt majd holnap
megkérdezem. Azonban több magyar előadó is angolul adott elő, ami szerintem
butaság, ha van tolmács…

Az első kávészünetben katalánokkal beszélgettem, akiknek mondtam, hogy
tanultam katalánul, de nem tanultam spanyolul, azonban sajnos utána nem
használtam a nyelvet, így elfelejtettem… Kérdezték, hogy nem jártam-e
Barcelonában, hiszen ott használhattam volna… Mondtam, hogy de, csak
sajnos 5 évvel az után, hogy abbahagytam a katalán tanulását, és egyébként
is eszperantót használtam ott. Erre hihetetlenül megörültek, s az egész
katalán társaság elkezdett mosolyogni rám – ezen hihetetlenül meglepődtem,
ugyanis kicsit ismerték az eszperantót, de mégsem utasították el, sőt!

Utána Gál Kinga adott elő, sok dologról beszélt, de ami megfogott, hogy az
EUban jövőre lesz polgári kezdeményezés, amiben várhatóan olyan kérdéseket
fognak komolyan venni, amelyek minden Európai tagállamot érintenek, s
hálózatszerűek – s megemlítette, hogy a kisebbségi nyelvek pont ilyenek. –
Szerintem ez egy óriási lehetőség nekünk, eszperantistáknak, hiszen az
eszperantó lehet az összekötő kapocs a kisebbségi nyelvek között!

Utána egy felszólaló a nyelvet a valláshoz hasonlította, s kérdezte, hogy
hogyha van szabad vallásgyakorláshoz való jog, miért nincs szabad
nyelvhasználathoz való jog. Hasonló – véleményem szerint hibás – gondolatok
gyakran előfordultak, gyakran elfeledkeztek a nyelvről, mint kommunikációs
eszközről.

A Következő előadás Sue Wrighttól rendkívül érdekes volt, felhívta a
figyelmet arra, hogy pontosan mi is a nyelv, és pl ok, hogy Walesben
tanítják a walesit, de melyiket a 7 között? Azaz hol húzzuk meg a határt?
Szerettem volna őt megkérdezni az előadása után arról, hogy mi a véleménye a
nyelv két különböző szerepéről, mint kulturális – identitásmegőrző vagy mint
kommunikációs eszközről, de már csak privátban tudtam. Először erre azt
válaszolta, hogy ő, mint angol anyanyelvű nem mondhatja azt, hogy kell egy
egységes nyelv. A válaszom erre kedvesen az volt, hogy hát lehetne könnyebb
nyelvet is választani, hatásosabb is lenne. Mire ő: hát én mondom a
kollégáimnak, hogy itt az eszperantó, de senki nem vesz komolyan. Bár ő
említette az eszperantót, én ezt lerázó-szövegnek vettem. Utána odajött
hozzám, és együtt ebédeltünk. :)

Utána részt vettem egy kerekasztal-beszélgetésen “Többnyelvűség és az üzleti
élet”, ahol kedves mindenki arról beszélt, hogy fontos az idegennyelvtudás
az üzleti életben. Nem csak arról beszéltek, hogy az angol nyelv fontos, de
benne volt a levegőbe. Az AIESEC-esek a nyelvi egyenjogúságot firtató
kérdésemre azt válaszolták, hogy náluk mindenki egyenlő, persze jobban
belekérdezve kiderült, hogy mindenki egyenlő, akik tud angolul. Az
angoltudás feltétel akkor is, ha pl. Oroszországba megy dolgozni, oroszul…
Amikor megjegyeztem, hogy engem nagyon zavar az, hogy nálunk gyakran nem a
tudomány alapján ítélnek meg előadókat, hanem az előadás – azaz a nyelvtudás
– alapján, akkor kiderült, hogy szinte mindenki tapasztalta ezt, s hogy ez
senki szerint sem igazságos, illetve hátrányos a tudomány/üzlet
szempontjából.

*Összegezve*: szerintem még ott tartunk, hogy az embereket rá kell
ébreszteni a kommunikációs nyelv szükségességére, arra, hogy nemzeti nyelv
erre nem alkalmas, s utána majd be lehet dobni az eszperantót.

Szerintem jó lenne, ha többen lennénk ott, ha lehet, mosolygós, kedves
emberek, s nagyon jó lenne, ha lenne valaki, akinek eszperantó az anyanyelve
– ő akkor felszólalhatna, hogy az ő érdekeit ki védi? – szerintem nagyon
hatásos lenne! (Benczúr hotel, Budapest, Benczúr utca 33.)

Üdvözlettel:
Veronika

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: