Pri Esperanto



1.  What is Esperanto?

2.  How easy is Esperanto to learn?

3.  Where does Esperanto’s vocabulary come from? 4.  What about Esperanto’s grammar and word-order?

5.  How many people speak Esperanto?

6.  How can I use Esperanto once I’ve learned it?

7.  Where do I find classes, textbooks, etc.?

8.  How come Esperanto doesn’t have ?

9.  What are some common objections to Esperanto? How do speakers of Esperanto respond to them?

10. Are there any famous Esperanto speakers?

11. What about other “artificial” languages like Loglan, Ido, etc.? 12. What are PAG, PIV, PMEG, PV, TEJO and UEA? 13. How do you say “I love you” in Esperanto?


PART I: THE LANGUAGE ESPERANTO 1. WHAT IS ESPERANTO? Esperanto is a language designed to facilitate communication between people of different lands and cultures. It was first published in 1887 by Dr. L. L. Zamenhof (1859-1917) under the pseudonym “Dr. Esperanto”, meaning “one who hopes”, and this is the name that stuck as the name of the language itself. Esperanto is considerably easier to learn than national languages, since its design is far simpler and more regular. Also, unlike national languages, Esperanto allows communication on an equal footing between people, with neither having the usual cultural advantage favouring a native speaker. Esperanto’s purpose is not to replace any other language, but to supplement them: Esperanto would be used as a neutral language when speaking with someone who doesn’t know one’s own language. The use of Esperanto would also protect minority languages, which would have a better chance of survival than in a world dominated by a few powerful languages.

2. HOW EASY IS ESPERANTO TO LEARN? For a native English speaker, we may estimate that Esperanto is about five times as easy to learn as Spanish or French, ten times as easy to learn as Russian, twenty times as easy to learn as Arabic or spoken Chinese, and infinitely easier to learn than Japanese. Many people find that they speak Esperanto better after a few months’ study than a language they learned at school for several years. A knowledge of Esperanto makes it much easier to learn other foreign languages, and there is some evidence that it is actually more efficient to learn Esperanto first, before learning other languages, rather than to study foreign languages directly. For example, one may become more fluent in French by first studying Esperanto for 6 months and then studying French for a year and a half, rather than studying French for two continuous years. The reason may be that Esperanto’s regular grammar and word formation and flexible syntax makes it easier to understand other languages’ grammar and rules.

3.WHERE DOES ESPERANTO’S VOCABULARY COME FROM? About 75 % of Esperanto’s vocabulary comes from Latin and Romance languages (especially French), about 20 % comes from Germanic languages (German and English), and the rest comes mainly from Slavic languages (Russian and Polish) and Greek (mostly scientific terms). The words derived from Romance languages were chosen to be as recognizable as possible throughout the world. For example, the word “radio”, although technically Romance, is now used internationally. Someone knowing only Russian and looking at a text in Esperanto would immediately recognize perhaps 40 % of the words, without even having studied the language. Esperanto is phonetic: every word is pronounced exactly as it is spelled. There are no “silent” letters or exceptions.

4. WHAT ABOUT ESPERANTO’S GRAMMAR AND WORD-ORDER? Even more than its vocabulary, it is Esperanto’s grammar and rules which makes it exceptionally easy. Unnecessary complications have been eliminated: there is no grammatical gender, the word order is relatively free, etc. The rules have also been simplified as much as possible: there is only one verb conjugation, all plurals are formed the same way, a prefix can be added to any word to change it to its opposite (good/bad, rich/poor, right/wrong), and so on. Thus, after perhaps 30 minutes’ study, one can conjugate any verb in any tense. This is a tremendous simplification compared to national languages. Esperanto’s flexible word-order allows speakers from different language families to use the structures with which they are most familiar and still speak perfectly intelligible and grammatically correct Esperanto. This also makes Esperanto an excellent translator of such different languages as Chinese, Japanese, Latin, English and French.

5. HOW MANY PEOPLE SPEAK ESPERANTO? This is a very common question, but nobody really knows the answer. The only way to determine accurately the number of people who speak Esperanto would be to conduct a world-wide census, and of course this has never been done. However, Professor Sidney S. Culbert of the University of Washington, Seattle, USA, has done the most comprehensive survey on language use ever attempted. He has conducted interviews in dozens of countries around the world and tested for “professional proficiency”, i.e. much more than just “hello, please, goodbye”. Based on this survey, Prof. Culbert concluded that Esperanto has about two million speakers worldwide. This puts it on a par with “minority” languages such as Lithuanian or Hebrew… The results are also published in the _World Almanac and Book of Facts_. [There’s a lot of debate over how many people speak Esperanto. Sometimes there is a tendency to exaggerate the number of Esperanto speakers, or, on the contrary, to minimize it. I’ve seen numbers ranging from 100 000 to 8 million. Prof. Culbert’s estimate has two advantages over any other I’ve seen: 1. The method is sound. Doing a world-wide survey is the only valid way to estimate the number of Esperanto speakers, but it’s so difficult that Prof. Culbert is the only person who has ever attempted to do so, to my knowledge. 2. The study attempted to find out how many people speak *all* languages, not just Esperanto. We can see whether the results obtained for other languages make sense; if they do, then the result for Esperanto is probably as valid as any other. In short, Prof. Culbert’s estimate that two million people speak Esperanto around the world is the most accurate answer we’re likely to get. — Ed.] Some parents teach Esperanto (along with the local language) to their children; it is estimated that perhaps a thousand people speak Esperanto as a first language.

6. HOW CAN I USE ESPERANTO ONCE I’VE LEARNED IT? Here are some of the many different ways people use Esperanto: – Esperanto is an ideal second language. Many adults want to learn another language, but don’t have the time or energy to learn a national language. – Correspondence. Write to people in a dozen countries without learning a dozen languages. – Travel. Esperanto can be used to see the world. There are lists of Esperanto speakers willing to host other Esperantists in their own house or apartment for free. – International understanding. You can’t be friends with people if you can’t talk to them! Esperanto helps break down the language barriers between countries. – Meeting people from other countries, especially at conventions, or when Esperanto speakers from other countries come visiting. (It’s also a good way to meet interesting people from your own country!) – Joining the world. Esperanto is a way to treat everyone on our planet on the basis of complete equality, meeting them half-way. No more trying to communicate “uphill” for one side. – Literature. The world’s masterpieces have been translated to Esperanto, including the Kalevala and works by Garcia Marquez, Saikaku, Shakespeare, Gibran, Brecht, Tagore, Kawabata, Dante, and Mickiewicz. Many works have been translated to Esperanto which are not available in one’s own language. – Hobbies, especially collecting stamps or postcards, or discussing any subject with people in other countries.

7. WHERE DO I FIND CLASSES, TEXTBOOKS, ETC.? For US residents, the Esperanto League for North America is the best and most reliable source for Esperanto materials. They offer a free basic correspondence course (by snail mail, but see below for an E-mail course), and may be offering a more detailed and advanced paid correspondence course. They have an extensive catalogue of books, including texts, reference, fiction, poetry, cassette tapes and audio CD-ROMs. Their address is: Esperanto League for North America Box 1129 El Cerrito CA 94530 USA tel. 1-800-ESPERANTO (1-800-377-3726) toll-free (USA and Canada) for a free information package tel. (510) 653-0998 E-mail: WWW site:

A more immediate source of texts, especially for those with access to a university, is your local library. The quality of the books will vary widely, of course, but most of the texts, even the older ones, will provide a reasonable general introduction to the language. One exception, mentioned here only because it was surplused to *many* libraries around the US, is the US Army’s “Esperanto: The Aggressor Language”, which is more of a curiosity than a useful textbook. This book was prepared to make military exercises more realistic by having the opposing forces speak different languages, as would be the case in a real war. The soldiers playing the role of the aggressor were taught Esperanto, hence the strange title. Unfortunately, the book is extremely poor and contains a great many mistakes; in addition, its emphasis is on military terms, not on everyday vocabulary. The problem with most old texts is that they are… well… old! Their presentations can seem very bland and old-fashioned, and their “cultural” information about the Esperanto community will often be hopelessly out of date. One recent US textbook is Richardson’s “Esperanto: Learning and Using the International Language”. It is available from ELNA and perhaps some libraries. Another book, “Teach Yourself Esperanto” by Cresswell and Hartley, is a very useful introduction to the language. The “Teach Yourself” series can often be found in ordinary bookstores. Another good, if a bit old-fashioned, textbook, “Step by Step in Esperanto” by Butler, has recently been reprinted and is available from ELNA. Still another book recommended by more than one participant is “Saluton!” by Audrey Childs-Mee. This is entirely in Esperanto, with many pictures. Wells’s two-way “Esperanto Dictionary” is a good choice for beginners. This dictionary is in the same series as “Teach Yourself Esperanto” and is also often available in ordinary bookstores. For a more thorough treatment, see Butler’s one-way “Esperanto-English Dictionary”, and Benson’s one-way “Comprehensive English-Esperanto Dictionary”. Free Esperanto courses by E-mail are available in several languages. Typically, these have 10 lessons and teach a vocabulary of a few hundred words. The system is the same as for traditional correspondence courses: the instructor sends a lesson; the student does the exercises and sends them back; the instructor corrects the exercises and sends the next lesson. In English: Free Esperanto Course

Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:


Better support for non-English messages on groups Created 6 months ago by Gordon. Category: Messages There are a number of suggestions about using utf-8/unicode standards to better support non-English messages on Groups, so I’m creating this suggestion as a bucket that all of them can be folded into. That said, while I lack the expertise in this area that other members of the team have, I did want to make two points: – We’re definitely going to be looking at how we can better support all character encodings as part of the Messages Pages Refactoring we plan to work on later this year. – That said, there are probably no silver bullet solutions here that will please everyone. See this post, for example, from a user in the Ukraine who prefers the way Yahoo! Groups handles encoding today: “…No, Groups use the charset in which the message was sent. And that’s right because: 1. Not every user program supports UTF-8. 2. Quite often the information in which charset the message is is lost in transit or was specified incorrectly …” In short, there are probably no perfect solutions, but we’ll make the best call we can for the refactored pages


Se iun interesas la proponoj por subteni Esperantan alfabeton en Yahoo jen la adreso:


Pri Esperanto:


DMoz “Esperanto” (Open Directory Project en Esperanto) (Temas pri multlingva informcentro)
Introduction Le créateur d’une utopie réalisée: Zamenhof Lazare Zamenhof voit le jour à Bialystok, pendant la seconde moitié du XIXème siècle, en 1859, le 15 décembre exactement. La Pologne est à cette époque rayée de la carte. Les puissances voisines, dont la Russie, se la sont partagée. En outre, dans cette région, coexistent (plutôt mal que bien) de nombreuses communautés culturelles: Polonais, Souabes, Biélorusses, Juifs… et bien sûr, évidemment… les dominateurs Russes. Dès ses premières années, Lazare souffre de l’agressivité latente ou ouverte entre communautés. Il ne parvient pas à comprendre pourquoi ces gens se haïssent. Il se met à rêver d’un moyen qui leur permette de mieux se comprendre et s’accepter réciproquement. Dans la famille, on pratique plusieurs langues au quotidien, notamment le polonais dans la rue, le russe à l’école (ainsi que pour les contacts avec l’administration). Mais le jeune garçon aime aussi s’initier aux langues qu’il entend dans la rue. Or, le père de Lazare est professeur de français et d’allemand. C’est dans ce terreau fertile que l’enfant, puis l’adolescent, va concevoir un projet fou: offrir à l’Humanité un outil qui annule enfin les effets de la “malédiction de Babel”. Le jeune croyant qu’il est ne parvient pas à comprendre pourquoi le dieu de la Bible a créé cette raison de discorde, et les souffrances qui en découlent. Lazare se met à travailler à son projet avec acharnement. Plusieurs versions seront conçues, puis abandonnées. En effet, le jeune homme veut que son outil de communication soit accessible à tous, facile à apprendre. Le père de Lazare n’approuve pas le projet de son fils. Non seulement il n’en voit pas l’utilité, mais de plus, il craint que le jeune homme ne s’attire les foudres de la police du tsar (il en faut alors souvent bien peu pour être accusé de comploter). Quand Louis-Lazare part à Moscou faire ses études de médecine (il sera ophtalmogiste), il confie son manuscrit à son père, qui lui promet de veiller dessus. En effet, pas question d’alerter les autorités russes avec ce genre de “nouveauté”. A son retour quelques années après, LL Zamenhof apprend que par précaution, son père a brûlé le projet de “Langue internationale”. Il en faut plus pour décourager Louis-Lazare. Il ravale sa déception et son amertume, et se remet au travail. Il a tout en tête ou presque.. et ce sera l’occasion de nouvelles améliorations. Pour faire relativement succinct, passons sur les années qui suivent, jalonnées de difficultés professionnelles et financières (Louis-Lazare n’a pas le coeur de faire payer les pauvres)… Retenons seulement que c’est finalement grâce au soutien financier de son futur beau-père que Zamenhof publie en 1887 un fascicule intitulé “La Langue Internationale” posant les bases principales de l’idiome, et signé du pseudonyme “Docteur espéranto” (littéralement: “le docteur qui espère”). En effet, dans le contexte de l’époque, il vaut mieux pour un praticien ne pas risquer s’attirer les moqueries des clients potentiels. Le succès est foudroyant. LL Zamenhof reçoit du courrier de l’Europe entière. La “Internacia Lingvo” gagne le soutien de nombreux intellectuels, et rallie même des partisans du Volapük ( créé en 1879 par le prêtre allemand Johan Martin Schleyer ). L’espéranto est en effet beaucoup plus international, clair et facile à apprendre que la langue de son contemporain. A partir de sa création, et dans la première moitié du XXème siècle, l’espéranto ne fera que progresser, essentiellement sur la base d’un apprentissage volontaire. En 1905 s’est tenu le premier congrès mondial à Boulogne-sur-Mer. C’était un indéniable succès. Mais Zamenhof, usé prématurément par son travail acharné, mourra à 58 ans sans voir la fin de la 1ère guerre mondiale. D’autres congrès ont lieu. La langue continue de progresser. Cependant, le mouvement espérantiste ne peut compter que sur ses propres forces. En effet, rares sont les gouvernements qui s’y intéressent vraiment. En France, après un timide soutien du gouvernement de Front Populaire, l’idée de l’intégrer dans l’enseignement, rencontrant l’opposition des forcenés de l’expansion de la francophonie, sera finalement abandonnée. A l’étranger, Staline et Hitler le combattront avec violence, persécutant ses locuteurs. Puis, la deuxième guerre mondiale passée, lors des “30 glorieuses”, le développement économique occidental (soutenu notamment par le Plan Marshall) impose progressivement l’idée que l’anglo-américain est devenu LA langue de ommunication mondiale. L’espéranto connaît alors des jours difficiles… Contrairement à toute évidence ( car il est enseigné dans plusieurs pays “satellites” de l’URSS, et la Chine s’y intéresse comme à une alternative à la puissance linguistique de “l’oncle Sam” ), on le prétend moribond. Il continue pourtant à vivre un peu partout. Ce sont le relatif échec de l’enseignement massif de l’anglais, ainsi que l’émergence de la communication sur l’internet, qui lui redonnent une impulsion à l’aube du 3ème millénaire. Aujourd’hui, il existe des dizaines de cours en ligne, des dizaines de milliers de pages électroniques dans cette langue et sur elle. Le nombre de locuteurs est estimé à plusieurs millions. Il progresse au Brésil, au Japon… Enseigné dans plus de 120 universités, quelques expériences d’enseignement en primaire existent aussi ( en Italie et Pologne notamment ). Outre ses qualités intrinsèques ( internationalité due à sa structure de type agglutinant, racines puisées dans celles les plus fréquentes parmi les langues indo-européennes, clarté phonétique, régularité… ), une des forces de l’espéranto est “l’idée interne” qui le sous-tend. Loin de n’être qu’un outil linguistique, c’est aussi et avant tout une démarche profondément humaniste visant à donner à chacun le moyen de comprendre les autres au-delà des différences culturelles, religieuses et politiques. Cette idée de fraternité est une caractéristique entièrement originale de la langue. La construction européenne et les conflits linguistiques qu’elle entraîne, ainsi que la contestation envers une “mondialisation” aveugle le remettent à l’ordre du jour. Des résistances de tous ordres subsistent: psychologiques, affectives, politiques, économiques… Comme beaucoup d’idées généreuses et novatrices, la création de Zamenhof doit franchir un à un les obstacles dressés sur son chemin par l’ignorance ou les intérêts particuliers. Toutefois, bien que 117 ans soient assez peu pour une langue, elle a désormais dépassé le stade de l’adolescence et fait la preuve qu’elle n’est pas un simple “projet” fumeux, mais bien une “utopie réalisée”


Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:



Was ist Esperanto?

Esperanto ist eine internationale Plansprache Eine Plansprache wird nach einem bestimmten Plan gebildet. Ludwig Lazarus Zamenhof hat Esperanto vor über 100 Jahren geschaffen, damit sich Menschen mit unterschiedlicher Muttersprache leichter verständigen können. Esperanto ist eine lebendige Sprache. Du kannst mit ihr problemlos alle Feinheiten menschlichen Denkens ausdrücken. Esperanto ist relativ leicht erlernbar Zamenhof hat darauf geachtet, dass Esperanto leicht erlernbar ist. Natürlich musst du Vokabeln und Grammatik lernen, wenn du Esperanto lernst. Aber bereits nach wenigen Monaten kannst du dich in Esperanto unterhalten. Der Deutsche Esperanto-Bund ist die Vereinigung der Esperanto-Sprecher in Deutschland. Er wurde 1906 gegründet und ist dezentral in Landes- und Ortsvereinigungen organisiert, mit selbständigem Jugendverband Deutsche Esperanto-Jugend. Der Deutsche Esperanto-Bund bietet eine Vielzahl von Veranstaltungen zum Erlernen und Praktizieren der internationalen Sprache Esperanto. Er gibt zur Information seiner Mitglieder die Zeitschrift Esperanto aktuell heraus. Leitbild (deutsch, Esperanto) das Selbstverständnis und die Zielsetzung des Verbandes Prager Manifest eine Standortbestimmung der internationalen Esperanto-Bewegung Esperanto aktuell die regelmäßige Informationszeitschrift für Mitglieder. Geschäftsstelle in Freiburg Hier bekommen Sie alle Informationen und Hilfe rund um Esperanto. Vorstandsmitglieder Deutsches Esperanto-Institut die wissenschaftliche Abteilung des Deutschen Esperanto-Bundes. Deutsches Esperanto-Zentrum für Aus- und Weiterbildung Interkultura Centro Herzberg Mitgliedschaft So werden Sie Mitglied im Deutschen Esperanto-Bund. Kostenloses Rundschreiben bestellen …………..

Wir haben Esperanto gelernt, um… …auf Reisen mehr zu erleben Wenn du gerne reist, kannst du den “Pasporta Servo” nutzen – ein Verzeichnis von über 1000 Adressen von Esperanto-Sprechern in mehr als 70 Ländern, die bereit sind, andere Esperantisten kostenlos bei sich aufzunehmen und dir ihre Stadt oder Heimat zu zeigen. …Freunde in aller Welt zu finden z.B. mit Brieffreundschaften mit Menschen, die in fernen Ländern wohnen und anderen Kulturen angehören. …zusammenzutreffen… … mit anderen Menschen, die Esperanto gelernt haben. Auf Veranstaltungen im In- und Ausland, z.B. auf den Esperanto-Weltkongressen, den Jugendweltkongressen und auf vielen anderen internationalen Jugendtreffen, die jedes Jahr in allen möglichen Ländern stattfinden und durch ihre multikulturelle Atmosphäre zu einem unvergesslichen Erlebnis für ihre Teilnehmer werden. …Musik und Literatur zu genießen Die Sprache Esperanto hat eine umfangreiche Literatur aller Stilrichtungen – nicht nur Übersetzungen, sondern auch viele Originalwerke – geschrieben von Autoren aller Kontinente und Kulturkreise. Für Musikinteressierte gibt es Rockmusik, Klassik, Folklore und Musik in vielen anderen Musikrichtungen in Esperanto. Auf Esperantokulturfestivals kannst Du Musik und Theater in Esperanto hautnah erleben. …..

Feliĉan Naskiĝtagon! MINI gratulas al Esperanto en la 125-a datreveno.

  • 24.05.2012
 München. MINI gratuliert zum 125. Geburtstag der international bekannten und nahezu weltweit genutzten Kunstsprache Esperanto. Sowohl der britische Premium-Kleinwagen, dessen Vorläufer 1959 erstmals in Produktion ging, als auch Esperanto zeichnen sich durch eine lange, ereignisreiche Geschichte und eine breite, über unterschiedlichste Kulturkreise hinweg reichende Popularität aus. Die Erfindung und Verbreitung der Plansprache Esperanto geht auf den Augenarzt und Philologen Ludwik Lejzer Zamenhof zurück. Er veröffentlichte 1887 unter dem PseudonymDoktoro Esperanto („Hoffender“) in Warschau eine Schrift, in der er die ersten Grundlagen für eine weltweit verständliche und universell einsetzbare Sprache formulierte. 125 Jahre später wird Esperanto auf jedem Kontinent gesprochen. Eine internationale Erfolgsgeschichte – ganz wie die der Marke MINI.
Ludwik Zamenhof wurde 1859 als Sohn eines Sprachlehrers in der heute polnischen und damals zu Russland gehörenden Stadt Bialystok geboren. Mit dem Vorsatz, eine leicht zu lernende und neutrale Sprache mit einer klaren und einfachen Grammatik für die internationale Völkerverständigung zu schaffen, kreierte er die Kunstsprache Esperanto. Dazu verband er Elemente romanischer, germanischer und slawischer Sprachen. Schnell bildeten sich in einigen europäischen Staaten erste Esperanto-Verbände, jedoch erschwerten die politischen Umstände des 20. Jahrhunderts die Ausbreitung des neuen Idioms immer wieder. Als Element der Völkerverständigung traf Esperanto dennoch auf kontinuierlich wachsenden Zuspruch über alle Kontinente hinweg. Wie der MINI, der heute auf mehr als 100 Märkten in aller Welt vertreten ist, hat sich auch Esperanto zu einem internationalen Phänomen entwickelt. Die Kunstsprache wird heute in über 100 Ländern gesprochen. Radiostationen in China, Kanada, Korea, Australien und weiteren Ländern senden regelmäßig auf Esperanto, und auch im Internet erfreut sich die Plansprache großer Beliebtheit. So „sprechen“ die Suchmaschine Google, der Internettelefondienst Skype, das Online-Nachschlagewerk Wikipedia und auch der Browser Firefox Esperanto. Im Laufe von Jahrzehnten entstand eine ständig wachsende Gemeinschaft von Fans und Nutzern der Sprache – in ihrer Zusammensetzung ähnlich vielfältig und kosmopolitisch wie die internationale MINI Community. Trotz des geschichtsträchtigen Alters ist Esperanto immer jung und zeitgemäß geblieben. Mit den zunehmenden Anforderungen der Globalisierung sowie der heutigen, modernen Lebensweise entwickelt sich Esperanto stetig weiter und passt seinen wachsenden Wortschatz den neuen Gegebenheiten und Herausforderungen an. So steht Esperanto gleichzeitig für Tradition und Innovation – ganz wie der MINI. Kurzum: MINI und Esperanto haben einiges gemeinsam. Beide sind Kosmopoliten, verbinden Kontinente und Generationen. Auch wenn ihre Wurzeln in Europa liegen, so sind sie doch überall auf der Welt zu Hause. Darum wünscht MINI in akzentfreiem Esperanto „Feliĉan Naskiĝtagon!“ („Happy Birthday!“) sowie alles Gute für die nächsten 125 Jahre! ……

Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:

Via retumilo malbone traktas stilfoliojn. Tial vi ne povas vidi la ĝustan aspekton de tiu ĉi paĝo.
starta pagho enhavo kontaktu nin
Universala Esperanto-Asocio по-русски › эсперанто

Международный язык эсперанто

В последнее время международный язык эсперанто всё чаще оказывается в центре внимания общественности, особенно в контексте прав национальных меньшинств и перспективах языкового и культурного разнообразия. Например, в июле 1996 г. группа независимых экспертов на международном симпозиуме в Праге проанализировала современное положение эсперанто и призвала к его рассмотрению в дебатах по языковым правам и языковой политике. Пражский Манифест, содержащий краткое изложение целей и принципов движения эсперантистов, обращает особое внимание на языковую демократию и сохранение языкового разнообразия. Несколько политических группировок и международных неправительственных организаций стремятся внести вопрос о международном языке на рассмотрение ООН и Европарламента… В 2008 г. Всемирная ассоциация эсперантистов (UEA) провела в Женеве под эгидой Верховного комиссара ООН по правам человека Симпозиум о языке и правах человека. А в связи с Европейским годом языков тематика эсперанто поднималась на многих международных форумах в Европе на протяжении всего 2008 г. В заголовках новостей нередко упоминаются такие сторонники эсперанто как, например, нобелевский лауреат по экономике (1994 г.) Райнхард Зелтен, чемпионка мира по шахматам (1996 г.) Жужа Полгар, известный фантаст Гарри Гаррисон и многие другие.

Настоящий текст имеет целью ознакомить русскоязычную общественность с основными сведениями об эсперанто.


Первый учебник эсперанто был издан в 1887 г. Людвиком Заменгофом в Варшаве. Идея международного планового языка, предназначенного, не заменяя этнические языки, служить вспомогательным языком для всех людей, далеко не нова. Но Заменгоф был первым, кто понял, что такой язык сможет полноценно развиваться лишь при разностороннем использовании в международном масштабе. Поэтому Заменгоф предложил не готовый язык, а лишь его основные грамматические принципы, небольшой словарь и образцы текстов, заложив возможности творческого развития. Благодаря этому эсперанто превратился из проекта в полнокровный разговорный и письменный язык с богатыми выразительными средствами, используемый во всём мире. Заменгоф предвосхитил некоторые идеи основоположника структурной лингвистики Фердинанда де Соссюра (его брат Рене был активным эсперантистом).

Структура и развитие языка

Словарный запас эсперанто базируется, в основном, на западноевропейской лексике, однако на формирование его синтаксиса и морфологии сильное влияние оказали славянские языки. Неизменность морфем делает эсперанто несколько похожим на китайский язык, а по внутренней структуре слов он близок агглютинативным языкам типа турецкого и суахили. На самой ранней стадии, язык состоял примерно из тысячи корней, от которых можно образовать около десяти тысяч слов. А современные словари содержат от 15 до 20 тысяч корней, от которых может быть образовано более 150 тысяч слов. Язык продолжает развиваться через литературу и использование в письменном и устном международном общении, а роль Академии эсперанто ограничена наблюдением за развитием языка и санкционированием наиболее удачных нововведений. Эсперанто имеет опыт применения практически во всех мыслимых и немыслимых сферах, в том числе и для достижения весьма спорных целей. Этот язык не раз запрещался в различных странах, а эсперантисты преследовались как Сталиным, который считал его языком космополитов, так и Гитлером, для которого эсперанто представлялся языком мирового еврейства.


В UEA (Universala Esperanto-Asocio), наиболее массовую организацию эсперантистов, входят более шести десятков национальных ассоциаций и тысячи индивидуальных членов в 120 странах. Подсчёты, основанные на количестве проданных учебников и на статистике членства в эсперантских организациях, позволяют оценить количество эсперантистов от нескольких сотен тысяч до нескольких миллионов человек. На эсперанто говорят не только в Европе, но и во всём мире, причём немало эсперантистов в Японии, Иране, Китае, Бразилии, Мадагаскаре, Того и на Кубе.


Способность к общению на эсперанто приобретается очень быстро. Уже через месяц после начала изучения можно начинать использовать эсперанто в переписке или зарубежных поездках. Положительный эффект изучения эсперанто, в качестве первого или второго языка после родного, многократно подтверждён экспериментально. Несмотря на большую потенциальную педагогическую эффективность эсперанто, этот язык пока крайне редко включается в национальные образовательные программы. Поэтому большинство людей изучают эсперанто самостоятельно, заочно (по почте или в интернете), или в клубах эсперантистов. Учебники эсперанто изданы более чем на ста языках. Сайт для преподавателей языка ( даёт некоторое представление о современном состоянии преподавания эсперанто.

Официальное признание

В 1954 г. Генеральная Конференция ЮНЕСКО признала, что результаты, достигнутые эсперанто в деле интеллектуального международного обмена, соответствуют целям и идеалам ЮНЕСКО, и вскоре между ЮНЕСКО и UEA были установлены консультативные отношения. Сотрудничество между этими организациями постоянно развивается. В 1985 г. ЮНЕСКО обратилась к государствам, входящим в неё, и к международным организациям, с предложением ввести обучение эсперанто в школах и использовать этот язык в международном сотрудничестве. UEA имеет консультативный статус также при ЭКОСОС (Экономический и Социальный Совет ООН), ЮНИСЕФ (Детский Фонд ООН), Совете Европы, Организации Американских Государств и Международной Организации по Стандартизации.


Каждый год сотни международных конференций и встреч проводятся на эсперанто без переводчиков. Среди них выделяются Всемирные Конгрессы Эсперанто, о международном характере которых говорит география их проведения: Тель-Авив (2000), Загреб (2001), Форталеза (2002), Гётеборг (2003), Пекин (2004), Вильнюс (2005), Флоренция (2006) и Йокогама (2007). На очереди Роттердам (2008) и Белосток (2009). Кроме всемирных конгрессов регулярно организуются конгрессы по континентам, странам и множество региональных и местных встреч, обычно привлекающих немало эсперантистов из других стран. Десятки тысяч людей используют эсперанто для международной переписки и частных поездок. Ежегодный справочник “Pasporta Servo”, выпускаемый молодёжной секцией UEA, в 2008 г. содержит адреса более чем 1364 человек из 89 стран, которые предоставляют бесплатный ночлег путешествующим эсперантистам.

Университеты и библиотеки

Некоторые университеты предлагают студентам курс эсперантологии, а, например, в будапештском университете им. Д.Этвеша и в познаньском университете им. А.Мицкевича можно получить дипломы в области эсперантологии и интерлингвистики. Библиографический ежегодник Американской ассоциации современных языков обычно регистрирует не менее трёх сотен научных статей об эсперанто. В библиотеке Британской эсперанто-ассоциации собрано более 20 тысяч книг на эсперанто. Большие собрания эсперантской литературы в Международном Музее Эсперанто (Вена), библиотеке UEA им. Годлера (Роттердам) и в публичной библиотеке немецкого города Алена. С венской и аленской библиотеками можно проконсультироваться по интернету и получить книги по международному межбиблиотечному абонементу.

Контакты по профессиям и интересам

Среди сотен эсперантистских организаций работают ассоциации медиков, писателей, железнодорожников, научных работников, музыкантов… Они издают собственные журналы, проводят конференции, распространяют эсперанто в своей среде и развивают профессиональную лексику. Международная Академия Наук Сан-Марино и её филиалы в разных странах стремятся с помощью эсперанто облегчить международное и междисциплинарное сотрудничество на университетском уровне. На эсперанто регулярно публикуются книги по астрономии, кибернетике, ботанике, медицине, химии, юриспруденции, философии, отраслях связанных с компьютерами и др. Эсперантисты объединяются не только по профессиям, но и по интересам: скауты, туристы, шахматисты, игроки го, инвалиды… Молодёжная секция UEA часто проводит международные встречи и издаёт собственные журналы. Буддисты, синтоисты, католики, квакеры, протестанты, мормоны, багаи имеют собственные эсперантистские организации. Социальные группы самых разных направлений активно используют эсперанто в своих акциях и международных контактах.


Литература на эсперанто получила признание Международного ПЕН-клуба, в который на 60-м Конгрессе ПЕН (1993 г.) официально вступил эсперантский ПЕН-центр. Наиболее известные авторы, пишущие на эсперанто: романисты Тревор Стил (Австралия), Иштван Немере (Венгрия) и Споменка Штимец (Хорватия), поэты Билл Олд (Шотландия) и Абель Монтагут (Каталония), эссеисты и переводчики Пробал Дашгупта (Индия) и Фернандо де Диего (Венесуэла). Среди многочисленных переводов последнего времени “Старик и море” Хемингуэя, “Властелин колец” Толкина, “Сто лет одиночества” Маркеса, “Мастер и Маргарита” Булгакова, “Сон в красном тереме” Цао Сюэциня, “Жестяной барабан” Грасса, а также антологии латинской, австралийской и мальтийской литературы. На эсперанто изданы детские книги об Астериксе, Алисе, Винни-Пухе, Пеппи-Длинном Чулке, муми-троллях и др. Заметим, что издаются и переводы с эсперанто. Например, книга Тивадара Сороса (более известен его сын, Джордж Сорос) “Маскарад”, написанная на эсперанто, вышла также в переводе на английский, немецкий, русский, венгерский и турецкий.

Театр и кино

На эсперанто поставлены пьесы таких разных авторов, как Гольдони и Ионеско, Алан Айкбарн и Шекспир (“Король Лир” на эсперанто в декабре 2001 г. зазвучал даже в Ханое). Фильмов на эсперанто значительно меньше, хотя эсперанто использовался ещё в “Великом диктаторе” Чаплина. Впрочем, все диалоги культового фильма Лесли Стивенса “Инкуб” — на эсперанто.


На эсперанто можно послушать поп-музыку, народные песни, рок, эстраду, и даже оперу. Некоторые популярные композиторы и исполнители выпускали записи на эсперанто или использовали международный язык в рекламных материалах, как, например, Элвис Костелло и Майкл Джексон. Некоторые песни альбома “Эсперанто”, выпущенного в 1996 г., поднялись на высокие места в испанских чартах. Французская студия “Винилкосмо” в 2000 г. издала серию из десяти компакт-дисков наиболее популярных современных исполнителей и групп, поющих на эсперанто.

Периодические издания

На эсперанто выходит более сотни журналов и газет, включая общественно-политический журнал “Monato” (Бельгия) и орган UEA “Esperanto”. Издаются академические, медицинские, религиозные, отраслевые, литературные, молодёжные журналы, а также немалое количество периодических изданий, посвящённых эсперанто. Многие из них имеют и электронную версию.

Радио и телевидение

Радиостанции в Бразилии, Ватикане, Венгрии, Италии, Китае, Кубе и Польше регулярно вещают на эсперанто. Передачи на эсперанто можно слушать и в интернете. Телеканалы многих стран показали эсперантскую версию известного языкового курса “Мази в стране Гондо”, выпущенную по лицензии Би-би-си.


К услугам эсперантистов множество форумов, чатов и групп новостей, посвящённые самым разнообразным темам — от использования эсперанто в семье до теории относительности. Количество сайтов на эсперанто исчисляется сотнями тысяч. На эсперантские сетевые ресурсы можно выйти через Виртуальную библиотеку эсперанто: UEA UEA издаёт книги, журналы, ежегодник с адресами организаций эсперантистов и местных представителей UEA в 100 странах, и серию брошюр “Факты об эсперанто” на английском и французском языках. Разумеется, эти издания внесены в каталог UEA, предлагающий тысячи книг, дисков и кассет на эсперанто, доступный и по интернету (

Дополнительную информацию об эсперанто можно получить в UEA:



Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:

Che cosa è l’esperanto?

L’esperanto è una lingua artificiale sviluppata tra il 1872 e il 1887 dall’oftalmologo polacco Ludwik Lejzer Zamenhof, ed è di gran lunga la più conosciuta e utilizzata tra le lingue ausiliarie internazionali esistenti[3]. Presentata nel “Primo Libro” (Unua LibroVarsavia, 1887) come Lingvo Internacia (“Lingua internazionale”), prese in seguito il nome esperanto (sperante, che spera) dallo pseudonimo di Doktoro Esperanto utilizzato dal suo creatore. Scopo di questa lingua è quello di far dialogare i diversi popoli cercando di creare tra di essi comprensione e pace con una seconda lingua semplice ma espressiva, appartenente all’umanità e non ad un popolo. Un effetto di ciò sarebbe in teoria quello di proteggere gli idiomi “minori”, altrimenti condannati all’estinzione dalla forza delle lingue delle nazioni più forti. Per questo motivo, l’esperanto è stato ed è spesso protagonista di dibattiti riguardanti la cosiddetta democrazia linguistica. Le regole della grammatica dell’esperanto sono state scelte da quelle di varie lingue studiate da Zamenhof, affinché fossero semplici da imparare ma nel contempo potessero dare a questa lingua la stessa espressività di una lingua etnica; esse non prevedono eccezioni. Anche i vocaboli derivano da idiomi preesistenti, alcuni (specie quelli introdotti di recente) da lingue non indoeuropee come il giapponese, ma in gran parte da latino, lingue romanze (in particolare italiano e francese), lingue germaniche (tedesco e inglese) e lingue slave (russo e polacco). Alcuni studi hanno dimostrato che effettivamente si tratta di una lingua semplice da imparare anche da autodidatti ed in età adulta, per via delle forme regolari[4], mentre altri dimostrano come dei ragazzi che hanno studiato l’esperanto apprendono più facilmente un’altra lingua straniera[5][6]. La sua espressività simile alle lingue naturali è dimostrata dalla traduzione di opere di notevole spessore letterario[7]. La cultura originale esperantista ha prodotto e produce in tutte le arti: dalla poesia e la prosa fino al teatro ed alla musica. La logica con cui è stata creata minimizza l’ambiguità, per cui si presta ad essere usata in informatica, nel ramo della linguistica computazionale per il riconoscimento automatico del linguaggio[8]. Ci sono proposte per usare l’esperanto come lingua franca nell’Unione Europea[9][10]. Infatti si eviterebbe di spendere il 40% di bilancio in traduzioni per via dell’attuale sistema, si diminuirebbe l’ambiguità dovuta a controversie interpretative o di resa della traduzione in diverse lingue[11], ed allo stesso tempo non si avvantaggerebbe alcun Paese. Il recente rapporto dell’economista François Grin, docente all’Accademia di Ginevra, ha evidenziato il vantaggio di usare l’esperanto confrontando tre scenari di lingue ufficiali: trilinguismo (supponendo francese, inglese e tedesco), tutto inglese, e l’esperanto; i punti presi in considerazione sono stati principalmente i risvolti economici, a seguire quelli didattici e le eventuali discriminazioni degli europei non parlanti la lingua o le lingue ufficiali[12].

Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:


Esperanto ? Kio estas tio ?

Esperanton proponis en 1887 d-ro L. L. Zamenhof, kuracisto vivanta en la okcidenta parto de la rusa imperio, kiel neŭtralan internacian lingvon. Li volis evoluigi kaj elprovi kun kolegoj facile lerneblan, regulan lingvon, por ke ĝi poste estu enkondukita kiel internacia dua lingvo por ĉiuj. Zamenhof konsideris neŭtralan lingvon, kiu apartenus samgrade al ĉiuj homoj, ne nur praktika afero, sed ankaŭ kontribuo al konfliktmildigo kaj al paco. Unu atentindan trarompon Esperanto jam atingis : ĝi fariĝis transgeneracia vivanta lingvo, kiun dekmiloj en la tuta mondo regas. Kelkaj el ili aliĝis al asocioj. La UEA (Universala Esperanto-Asocio) havas membrojn en 114 landoj. La pli malgranda SAT (Sennacieca Asocio Tutmonda) havas ĉ. 1000 membrojn. Ĝi estas renkontiĝejo de maldekstraj (ĉefe socialismaj, komunismaj, anarkiismaj kaj kontraŭnaciismaj), sindikate kaj ekologie aktivaj Esperanto-parolantoj. Esperanto konstante demonstras sian vivkapablon. Ĝi plenumas ankaŭ multe da praktikaj servoj por siaj parolantoj. Demokratia komunikado mondskale La tutmonda dominado de nur kelkaj lingvoj baziĝas esence sur la potenco de la ŝtatoj, kiuj uzas ilin. Membroj de neprivilegiitaj lingvokomunumoj komunikiĝas “deklivosupren” internacinivele – kiom ili entute regas unu aŭ pli da hegemoniaj lingvoj. Tiuj, kiuj ne scias iun ajn “ĉefan” lingvon, estas plejparte ekskluditaj el la internacia komunikado. La internacia uzado de nur kelkaj naciaj lingvoj distordas la kulturan interŝanĝon kaj malekvilibrigas la fluon de informoj favore al la ekonomiaj, politikaj kaj opinigvidantaj elitoj de la lingve privilegiitaj landoj. Neŭtrala, pli facile lernebla lingvo povus krei pli da egaleco kaj ekvilibro. Iuj fatalisme akceptas la lingvoproblemon, kaj iuj profitas de ĝi, ĉar iliaj propraj konoj de fremdaj lingvoj estas kariere utilaj aŭ prestiĝodonaj. Sed antaŭ ĉio la regantaj klasoj de multaj landoj havas ĉiujn kialojn por konservi la aktualan situacion. Kongruas ja kun ilia intereso, ke la amaso de salajruloj kaj entute la plimulto de la loĝantaro restas unulingva aŭ nur en limigita grado fremdlingve kapabla, ĉar tiuj havas pro tio malpli da aliro al opinioj kaj informoj el aliaj landoj, kiuj ne trapasis la filtrilon de la enlandaj amaskomunikiloj, kiujn ili, la regantaj klasoj, dominas. Ankaŭ la senpera interŝanĝo kun samsortanoj en aliaj landoj estas tiel malhelpata. “Tutmondiĝo de sube”, ofte temigata koncepto en la lasta tempo kaj repliko al la senindulga kapitalisma tutmondiĝo de supre, povas esti praktikata nur de homoj, kiuj povas paroli unuj kun la aliaj. Esperanto estas egalisma. Oni celas per ĝi ebligi, ke larĝaj tavoloj de la loĝantaro en ĉiuj landoj senpere komunikiĝu trans lingvajn kaj politikajn limojn. La angla, kiun multaj rigardas kiel la faktan mondan lingvon, ne sukcesas plenumi tion eĉ en la malgranda grupo de relative riĉaj landoj kun elkonstruita lerneja sistemo. Kvankam la regpovo estas kaj provizore restos en la manoj de kontraŭuloj de la ĝenerala enkonduko de Esperanto, la praktiko montras, ke Esperanto jam hodiaŭ estas rimedo, per kiu iuj lingve malavantaĝitoj povas fariĝi dulingvaj, dum ĝi estas rimedo, per kiu ĉiuj povas partopreni egalecan komunikadon trans lingvolimojn. Funkcianta lingvo Esperanto estas lernebla en proksimume triono de la tempo, kiun oni bezonas por la plej ofte lernataj fremdaj lingvoj. La skribo estas fonetika (unu sono = unu litero) kaj la gramatiko estas tre regula. Ĝia sonsistemo respondas al la principo de internacieco. La parolata Esperanto sonas iom kiel la hispana au itala. Esperanto estas aglutina lingvo, ĉe kiu ampleksaj partoj de la vortostoko estas kunmetataj el pli malgrandaj elementoj. Tiel reduktiĝas la nombro de aparte lernendaj leksikaj elementoj. La vortostoko respondas al la principo de kiel eble plej alta internacia konateco. Lingvo taŭga por ĉiuj celoj povas estiĝi nur en kolektiva procezo. De preskaŭ 100 jaroj okazas kongresoj kaj renkontiĝoj, ĉe kiuj oni parolas Esperanton. Estas dekmiloj da libroj kaj kelkcent regule aperantaj, kvankam plej ofte malgrandaj gazetoj en Esperanto. Esperanto ofte iĝas la ĉiutaga familia lingvo ĉe paroj de diversetna deveno (kaj ties infanoj). Esperanto evoluas same kiel aliaj lingvoj – per leksika pruntado kaj nomado de nocioj el jam ekzistantaj lingvaj rimedoj – sen perdi siajn relativajn simplecon kaj regulecon. Kien estonte Esperanto ? La parolantaro estas stabila en Eŭropo kaj forte kreskis dum la pasintaj jardekoj en kelkaj ekstereŭropaj regionoj (Ĉinio, Irano, Afriko). Esperanto ricevis pli da agnosko ol ĝenerale konate, eĉ se tiu tre malproksimas de tio, kio necesus por tutmonde trapuŝi ĝin kiel duan lingvon por ĉiuj. Unesko en rezolucio de 1954 agnoskis kelkajn el la “per Esperanto atingitaj rezultoj sur la kampo de la internacia interŝanĝo kaj la proksimigo de la popoloj”. De tiu tempo la Universala Esperanto-Asocio UEA kunlaboras kun aliaj neregistaraj organizaĵoj en diversaj laborgrupoj de Unesko. Tiu eĉ rekomendis en 1985 pli intense pritrakti la lingvoproblemon kaj Esperanton en lernejoj kaj altlernejoj de la ŝtatoj-membroj. Kelkaj landoj allasas Esperanton kiel fakultativan lernejan fakon. La Universitato de Budapeŝto havas Esperanto-fakultaton, kaj aliaj universitatoj proponas kursojn en kaj pri Esperanto. Lokaj instancoj eldonas turismajn informilojn en Esperanto, kaj internaciaj elsendejoj en pluraj landoj dissendas ĉiutagajn aŭ ĉiusemajnajn Esperanto-programojn per kurtaj ondoj aŭ satelite. La pli kaj pli densa reto de la mondskala komunikado, kune kun la kapitalisma tutmondiĝo, prezentas dum la tempopaso kreskantan defion al la laborista klaso – la defion konscie antaŭenigi la tutmondiĝon de sube. Esperanto bone taŭgas por provizi la unuan – plu etendeblan – fremdlingvan lerton. Ĝia uzanto-komunumo konsistigas medion, en kiu demandoj de lingva politiko estas konstante reflektataj. Tiumaniere Esperanto faras sian kontribuon al la necesa plibonigo de la lingva kulturo de la malpli privilegiitaj tavoloj de la socio. Senkonsidere la malcertecon de politika trapuŝo de Esperanto, la lingvo jam de jardekoj montras sin vivkapabla kaj por ĉiam novaj adeptoj alloga. Multaj praktike utiligas Esperanton Multaj havigis al si per Esperanto post modesta lernlaboro mondampleksajn kontaktojn. Kelkaj ekaktivas en organizaĵoj. La plimulto de Esperanto-parolantoj akcentas la praktikan aspekton pli ol la politikan : ili uzas siajn lingvosciojn dum vojaĝoj per kontaktiĝo kun geamikoj kaj havigo al si de novaj kontaktoj per unu el la adresaroj kiel la populara Pasporta Servo, kiu enhavas la adresojn de 1364 personoj el 89 landoj, kiuj pretas loĝigi vojaĝantajn aŭ feriantajn Esperanto-parolantojn dum limigita tempo. Tutjare okazadas dekoj da internaciaj renkontiĝoj, konferencoj kaj libertempaj aranĝoj, kiuj ofte okupiĝas pri aktualaj socipolitikaj kaj kulturpolitikaj demandoj. SAT Amikaro – 132-134, Boulevard Vincent-Auriol – 75013 Paris –


Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:


Por la iksa versio, bonvolu serĉi per la suba ligilo:




Bine aţi venit drag cititor! Dacă Dv. înţelegeţi mai bine englezeşte, nemţeşte, italieneşte sau ungureşte, în dosieru “Indekso” veţi găsi informaţii şi în aceste limbi. Dacă căutaţi limba franţuzeasca veţi găsi informaţii în această limbă în dosierul “Esperanto…ce este?”. Dacă căutaţi informaţii despre gramatica limbii Esperanto, sau despre instrucţiunile cea ce privesc uzul ecestei progarme, veţi găsi informaţii mai înainte. In dosieru “Aldonoj” sînt cîteva zipuri care v-ar putea interesa. Între altele un dicţionar care va deveni complet numai cu colaborarea Dumitale. Această programă a fost planificată pentru cei care deja vorbesc limba Esperanto. Eu cred că în aceste pagini vor găsi ceva interesant şi ceilalţi. Rumanlingva informo Esperanto? Ce este? O limbă creată pentru a facilita comunicaţia internaţională între ţările lumii. Uzul practic de mai mult de o sută de ani a dovedit că Esperanto este o limbă vie, capabilă de a esprima toate aspectele gîndirii umane. Internaţională şi neutrală: Esperanto nu aparţine unui popor particular sau unei ţări particulară; de acea nu avantajează nici o cultură particulară care ar putea oprime sau a dăuna celălalte culture. Esperanto aparţine celor care o vorbesc şi funcţionează (sau ar trebui să funcţioneze) ca şi un pod între culturile lumii. Esperanto este uşor de învăţat! Esperanto are o gramatică simplă şi logică. Se poate forma multe cuvinte compuse din puţine elemente de bază. Chiar din această pricină şi din cauza caracterului internaţional vocabularului său Esperanto este o limbă incomparabil mai uşor de învăţat decît orice altă limbă. Pentru ce învăţa Esperanto? Înainte de toate, pentru că limba engleză nu este aşa de uşor de învăţat nici aşa de răspîndit cum se zice. Dar Esperanto poate servi şi pentru altceva. Pentru a face prietenii din toată lumea; pentru a avea corespondenţă cu persoane din ţări îndepărtate şi de alte culture. Dacă vă place să călătoriţi puteţi să fiţi ospitaţi la prieteni uzînd “Pasporta Servo;, care colectează adresele esperantiştilor din mai mult de 70 de ţări, care sînt dispuşi să dea ospitalitate, sau cel puţin să vă facă ghid în oraşul respectiv. Pentru a partecipa împrăună cu alţi esperantişti la conferinţe locale, naţionale sau internazionale; de exemplu, la “Universala Kongreso de Esperanto”, la “Junulara Internacia Kongreso”(la junularo=tineretul) sau la multe alte întălniri internaţionale care au loc în multe ţări fiecare ani şi care sînt experienţe fantastiche pentru mii şi mii de persoane care participă acolo. Pentru a învăţa de a cunoaşte celălalte culture cu ajutorul acestui instrument intradevăr internazional: Esperanto dispune de o vastă literatură, fie originală precum şi tradusă, despre o varietate bogată de teme. Pe lîngă aceasta, există şi multe reviste şi trasmisiuni regulare de radio în Esperanto. Cum se învaţă Esperanto? Contactaţi vă rog grupul Esperantist din oraşul dumneavoastră. Citiţi vă rog şi bibliografia în limbă romînă care găsiţi la dosierul INDEKSO. Vă mulţumesc că vă interesaţi despre Esperanto. ;o), o organizaţie care are memri în mai mult de o sută de ţări din toată lumea.Organizaţile următoare vor fi fericiţi de a vă furniza orice informaţie posibilă. Federazione Esperantista Italiana (FEI) e Gioventù Esperantista Italiana (IEJ) via Villoresi 38, I-20143 Milano; adresa veche: (TEJO) Organizaţia Mondială a Tineretului Esperantist Nieuwe Binnenweg 176, NL-3015 BJ Rotterdam; tel. +31 10 4361044, fax. +31 10 4361751. Esperanto.Net

************************************************************************                reportaj-esperanto-site-untitled-project-1-setari-16-x-3-79676200_79676200.mp4



BIBLIOGRAFIE Rumanlingva bibliografio pri Esperanto Înainte de orice, prietenii limbii esperanto trebuie să publice gramatica şi dicţionarul esperanto în toate limbile.Ludovic Lazar Zamenhof (1859-1917)

Prezenta listă conţine broşuri, manuale şi dicţionare de esperanto, precum şi materiale de informare, destinate vorbitorilor de limba română.

1.***, Ce cunoaşteţi despre esperanto? Timişoara: RumEJA, 1998 2.***, Documente esperanto. Redactori şi traducători: Ionel Oneţ şi Sasha Vlad. Vol.1, Cluj-Napoca: Editura Dokia, 1997; Vol.2, Cluj-Napoca: Editura Dokia, 1998; Vol.3, Berkeley: Eldonejo Bero, 1999; Vol.4, Cluj-Napoca: Editura Dokia, 2000; Vol.5, Cluj-Napoca: Editura Dokia, 2001; Vol.6, Rotterdam: Eldonejo Bero, 2002 3.***, Esperanto-limba internaţională ajutătoare. Bucureşti: Rumana Esperantista Societo, f.a. 4.***, Esperanto-manual de limba internaţională. Cluj-Napoca: Grinita, 2003 5.***, Esperanto-rumana vortaro (Dicţionar esperanto-român). Braşov: Fervojista Esperanto-Rondo, 1969 6.***, Înţelegere prin esperanto-limba interetnică. Bailieboro: Esperanto Press, f.a. 7.Beraru, M. Metodă pentru învăţarea limbii mondiale auxiliare esperanto. Reguli gramaticale. Exerciţii. Prefixe şi sufixe. Vocabular român-esperanto. Bucureşti: Brila Stelo, 1926 8.Bergman, Peter M. The Concise Dictionary of 26 Languages (Mic dicţionar în 26 de limbi). New York: New American Library, 1968 9.Bociort, Prof.dr. Ignat Florian. Antologie de texte pentru seminarul de interlingvistică (pentru uzul studenţilor). Timişoara: Universitatea din Timişoara, Facultatea de filologie, 1983. 10.Bociort, Prof.dr. Ignat Florian. Către tinerii mei cititori (Esperanto în actualitate). Berkeley; Eldonejo Bero, 2000. 11.Bociort, Prof. dr. Ignat Florian et al. Curs de gramatica limbii esperanto. Exerciţii. Vocabular esperanto-român şi român-esperanto. Timişoara: Universitatea din Timişoara, Facultatea de filologie. Ed.I: 1981: Ed. II: 1982 12.Bociort, Ignat Florian, Mioara Lacrima Dobre. Curs elementar de esperanto. Gramatică. Vocabular fundamental. Ghid de conversaţie român-esperanto. Timişoara: Universitatea din Timişoara; Ed. I şi II: 1983; Ed. III : 1990 13.Bociort, Ignat Florian et al. Dicţionar esperanto-român. Timişoara: Editura Eurobit, 1991 14.Bociort, Prof. univ. dr. Ignat Florian. Esperanto (pentru uzul studenţilor). Timişoara, 1991 15.Bociort, Ignat Florian, Mioara Lacrima Dobre. Esperanto pentru începători. Timişoara: Universitatea din Timişoara, 1992 16.Bociort, Ignat Florian. Lucrări practice de esperanto-interlingvistică. Timişoara : Universitatea din Timişoara. Ed. I: 1979; Ed. II: 1980 17.Bociort, Ignat Florian. et al. Mic ghid de conversaţie român-esperanto-francez-german. Timişoara: Imprimeria Mirton, 1998 18.Boia, Aurel. 11×11 – esperanto prin proverbe. Curs minimal. Bucureşti: Academia de studii economice, 1979 19.[Bourlet, Carlo]. Mic manual de esperanto. Bucureşti: Editura revistei “Rumana Esperantisto”, 1908 20.Bulencea, Nic. V. Limba esperanto – studiu analitic. Bucureşti: Editura Litera, 1974 21.Butan, Maria. Komunaj leksikaj elementoj en Esperanto kaj rumana lingvo (Elemente lexicografice comune în limbile esperanto şi română). Sciencaj Aktoj (Acta Sanmarinensia Academić Scientarum Internationalis). Vol. 3/2.1, 1993 22.Cart şi Pagnier. Trad. M. Negreanu. Esperanto în zece lecţiuni. 23.Cart, Theofil. Trad.G.Robin. O oră de esperanto. Bucureşti: Editura Esperanto, 1909 24.Cart, Theofil. Trad. Dr.G.Robin. Primele lecţiuni de esperanto. Bucureşti-Paris: Librăria nouă Carol P.Segal, 1908 (două ediţii) 25.Constantinescu, Marian. Esperanto. Braşov: A.F.E.R., 1994 26.[Ĉefeĉ, E.]. Cheia limbii esperanto. Ed. I: Bucureşti, 1928 (?); Ed. II: Comitetul Central Internaţional al Mişcării Esperantiste, 1929 27.Dominte, Asist. Constantin et al. Dicţionar esperanto-român şi român-esperanto cu un compendiu de fonetică, lexic şi gramatică esperanto. (Vol. I: Dicţionar esperanto-român; Vol. II: Dicţionar român-esperanto). Bucureşti: Universitatea din Bucureşti, Facultatea de limbi şi literaturi străine, Colectivul esperanto-interlingvistică, 1980; Ed. II: Bucureşti: Universitatea Populară, 1990 28.Firu, P., M. Beraru. Dicţionar esperanto-român şi român-esperanto cu gramatică. Cluj: Esperanto – Intituto Rumana, 1932 29.Frollo, Marietta [Marta ?]. Vortareto por rumanoj (Vocabular pentru români). Varşovia: Kelter, 1889 30.Kimel, Dr. S. Curs complect şi practic pentru învăţarea limbii esperanto în puţine lecţiuni. Gramatică şi aplicaţii. Ed. I şi II: Bucureşti, 1908; Ed. III: Bucureşti: Editura esperantistă română, 1909; Cheia la editia a III-a, 1909 31.Marich, Agoston. Trad. Iuliu Ardelean şi Vasile Caba. Scopul, istoricul, construcţia, răspândirea de azi, organizarea aderenţilor, foloasele limbii internaţionale comunicative Esperanto şi mişcarea esperantistă. Budapest: Ludovic Kókai, 1911 32.Mustea, Eugeniu. Esperanto. Curs introductiv pentru vorbitori de limba română. North Miami Beach: autorul, 1994 33.Nicolau, Emil. Curs pentru învăţarea limbii esperanto. Ploieşti: 1925 34.[Oneţ, Ionel]. ABC de esperanto. Berkeley: Eldonejo Bero, 1994 35.Oneţ, Ionel. Alţi paşi în esperanto. Cluj-Napoca: Editura Dokia, 1997 36.Oneţ, Ionel. Despre o anume speranţă. Berkeley: Eldonejo Bero, 1993 37.Oneţ, Ionel. Dicţionar de buzunar esperanto-român şi român-esperanto. Cluj-Napoca: Editura Dacia, 2002 38.Oneţ, Ionel. Primii paşi în esperanto. Berkeley: Eldonejo Bero, 1993 39.Osias, Saul. Esperanto. Noţiuni fundamentale ale limbii internaţionale iniţiate de L. L. Zamenhof. Craiova: Editura AIUS, 1994 40.Paraschivescu, Florian. Manual pentru învăţarea limbii internaţionale esperanto.: Craiova: Comitetul de iniţiativă pentru esperanto din R.P.R., 1958 41.Păltineanu, Viorel. Dicţionar practic pentru studenţi străini (1000 de cuvinte româneşti). Cluj-Napoca: Universitatea “Babeş-Bolyai”, 1980 42.Petrin, I. şi M. Popescu. Curs elementar de esperanto. Bucureşti: 1977 43.Relgis, Eugen. Esperanto – limba viitorului. Bucureşti: Editura Societăţii Esperantiste Române, 1945 44.Robin, G. Esperanta-Rumena kaj Rumena-Esperanta Vortaroj (Dicţionare esperanto-român şi roman-esperanto). [Existenţa incertă] 45.Robin, G. Manual complect pentru învăţarea limbii universale ajutătoare esperanto în 10 lecţiuni. Exerciţii şi sintaxă. Ed. I: Bucureşti: Editura Esperanto, 1909; Gabriel Robin: Cheia la editia I, Bucureşti: Editura Esperanto, 1909. Ed. II (revăzută şi reeditată de Emil Nicolau): Ploieşti, 1927 46.[Samsonovici, F.P.] Manual dicţionar poliglot în 8 limbi (Română, Esperanto, Franceză, Engleză, Germană, Olandeză, Spaniolă, Italiană). Cluj-Napoca: S.C. “Diamant de Arieş”, 1992 47.Sîrbu, I. Legolibro [skizaj versaĵoj, anekdotoj, maksimoj, pripensaĵoj] (Carte de citit [versuri, anecdote, maxime, cugetări]). Braşov: autorul, 1984 48.Sîrbu, I., I. Terejneu. Limba internaţională Esperanto – curs pentru începători. Braşov, 1977 49.Stancu, Octavian G. Curs de limbă europeană. Timişoara, 1935 50.Trifoi, Mihai. Esperanto – curs de învăţare a limbii internaţionale fără profesor. Sf.Gheorghe: autorul, 1996 51.Vanghelovici, N. Metodă de a învăţa limba universală esperanto (fără profesor). Iaşi: 1927 52.Vernescu, Doni. Evoluţia ideii de limbă universală de la dialectele greceşti la esperanto. Bucureşti, 1947 53.Welther, L., A. Boldan, M. Socolescu. Curs practic minimal de limba esperanto. M. Socolescu. Minim lexical esperanto-român. Bucureşti, 1967 54.Zamenhof, L.L. Trad. G. Robin şi D. Mitrany. Fundamento de Esperanto (Fundamentul limbii Esperanto). Ed.I: Bucureşti-Paris: Librăria Nouă Carol P. Segal -Librairie Hachette, 1980. Ed. II: Bucureşti: Editura Bibliofie, f.a. Câteva lucrări de referinţă pentru cei interesaţi în a studia mai profund limba esperanto: 1. Bona lingvo, La (Limba cea bună). Claude PIRON. Wien: Pro Esperanto, 1997 2. Esperanta bildvortaro (Dicţionar ilustrat al limbii esperanto). Rüdiger EICHHOLZ. Bailieboro: Esperanto Press, 1989 3. Esperantaj sinonimoj (Sinonime în esperanto). Jaan OJALO. Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio, 1999 4. Esperantonimoj (Esperantonime). Marinko ĞIVOJE. Pisa: Edistudio, 1979 5. Etimologia vortaro de Esperanto (Dicţionar etimologic al limbii esperanto). Ebbe VILBORG. Malmö: Eldona Societo Esperanto. Vol. 1 (A-D) 1989; Vol. 2 (E-Ĵ) 1991; Vol. 3 (K-M) 1993; Vol. 4 (N-R) 1995; Vol. 5 (S-Z) 2001 6. Fundamento de Esperanto (Fundamentul limbii esperanto). L. L. ZAMENHOF. Pisa: Edistudio, 1991 7. Hejma vortaro (Dicţionar domestic). Jouko LINDSEDT (redactor), Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio, 1999 8. Nova Plena Ilustrita Vortaro de Esperanto. La. Div. Paris: Sennacieca Asocio Tutmonda, 2002 9. Plena analiza gramatiko de Esperanto (Gramatică analitică completă a limbii esperanto). K. KALOCSAY, G. WARINGHIEN. Rotterdam: Universala Esperanto-Asocio, 1985 10. Plena ilustrita vortaro de Esperanto (Dicţionar ilustrat complet al limbii esperanto). Div. Paris: Sennacieca Asocio Tutmonda, 1987 11.Plena vortaro de Esperanto (Dicţionar complet al limbii esperanto). E. GROSJEAN-MAUPIN (redactor). Paris: Sennacieca Asocio Tutmonda, 1980 Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson: …………


Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:


 Hungarlingva informo

Isten hozta honlapomba. Köszönöm hogy érdeklődik az eszperantóról. Ha ön jobban ért angolúl, németűl, románúl vagy olaszúl, az “Indekso” nevü dossziéban talál informaciót ezeken a nyelveken is. Ha jobban ért franciaúl az “Az Eszperantóról dióhéjban” cimű dosziéban talál majd felvilágosítást ezen a nyelven is. Ha az eszperantó nyelvtanról vagy talán enek a programnak használati módjáról érdeklődik, itt arról is talál információt. Az “aldonoj” cimű doszjében talál egy szótárat is emelyet csak az ön hozzájárúlásával lehet majd befejezettnek tekinteni…Arról van szó hogy a szavak magyar megfelelői hiányzanak és azokat önnek kell majd hozzáadnia. Habár ezeket a gyakorlatokat olyanoknak szántam akik jól értik az Eszperantó nyelvet, gondolom hogy itt mások is találnak valami érdekeset.

Dióhéjban az eszperantóról

Rajtunk is múlik, hogy a jövõ Európája a nyelvek virágoskertje, vagy múzeuma lesz.” (Dr. Halász József) Zamenhof L. L. szemorvos volt, akit mélységesen bántott, hogy szülõvárosában, Bia³ystokban a lengyelek, oroszok, németek és zsidók kölcsönösen gyûlölték egymást, hogy ez a gyûlölet szinte naponta vezetett véres konfliktusokhoz. Õ akkor úgy gondolta, hogy a konfliktus részben az egymás nem értése miatt van és ha ezeknek a nemzetiségeknek lenne egy közös, könnyen megtanulható híd-nyelve, akkor békében élhetnének egymás mellett. Varsóban, 1887. július 26-án, Doktoro Esperanto (esperanto=reménykedõ) néven adta ki 40-oldalas könyvecskéjét „Nemzetközi nyelv” címmel. A kis nyelvkönyvben 16 nyelvtani alapszabályt és 917 szógyököt tartalmazó szótárt ismertetett. Sok elképzelésében megelõzte a modern nyelvészet egyik megalapítójának, Ferdinand de Saussure-nek a gondolatait. Elhagyta a nyelvtani kivételeket, a rendhagyó ige- és fõnévragozásokat, a nyelvtani nemeket. (Az elõbbiek elsajátítása teszi leggyakrabban rémálommá a nemzeti nyelvek tanulását.) Az eszperantó szókincse az indoeurópai nyelvcsaládban leggyakrabban elõforduló szavakra épül. Szóösszetételekkel, valamint az elõ- és utóképzõk rendszerével számtalan, új szó alkotható. Elsõ pillantásra felismerhetõ, hogy fõnévrõl, melléknévrõl, névmásról, elöljáróról, számnévrõl, fõnévi, vagy melléknévi igenévrõl van szó. A jelen, múlt- és jövõ idejû igeragozás percek alatt megtanulható. Egy betûnek egy hang, egy hangnak egy betû felel meg, tehát az eszperantó fonetikus nyelv: – mindent úgy írunk, ahogy kiejtjük. A nyelvtani szabályok a lehetõ legkönnyebbek, néhány hét, vagy hónap alatt automatizálhatók, – ettõl kezdve már csak a szókincs bõvítésével kell foglalkozni. Mivel az eszperantóban minden szükséges nyelvtani kategória fellelhetõ, ami a nemzeti nyelvekben létezik, az eszperantó segítségével megtanulhatunk nyelvet tanulni. Ezért van az, hogy sokan az eszperantó hatására kezdenek el egymás után, újabb nyelvekkel megismerkedni, – így válnak nyelvésszé, nyelvtanárrá, tolmáccsá… Általánosságban azt mondhatjuk, hogy az eszperantó beszéd-szintû elsajátításához 2-300, az elsõ, idegen, nemzeti nyelv ugyanilyen szintû megtanulásához 2-3000 munkaóra szükséges. Könnyen belátható, hogy az eszperantó tanulás költsége is csupán a nemzeti nyelvek elsajátítására fordítandó összeg 10-20 %-a között van. Nem véletlen, hogy az eszperantó nyelv az elsõ könyvecske megjelenése óta eltelt több, mint 115 év során világszerte elterjedt, – ma már nincsen olyan ország, vagy nagyobb város, ahol eszperantóul beszélõ emberek ne lennének. Az eszperantó mára teljes értékû nyelvvé fejlõdött, az életnek nincs olyan területe, ahol ne bizonyult volna használhatónak. Nem hallgathatjuk el azt sem, hogy az eszperantónak voltak és vannak ellenségei. A nyelvet és mûvelõit Hitler és Sztálin egyaránt üldözte, – legutóbb Szaddam Husszein számûzött egy eszperantó nyelvtanárt. Napjainkban pedig azok közül kerülnek ki az eszperantó ellenségei, akik nyelvi kiváltságaikat, jól jövedelmezõ megélhetési forrásaikat féltik az eszperantótól. Nincsen igazuk, de álláspontjuk – emberi szempontból – érthetõ. A legtöbb ember számára szinte leküzdhetetlen kisebbségi érzést okoz, ha egy külföldivel annak anyanyelvén kell beszélnie. Az eszperantó – élõ hídnyelvként – teljes nyelvi egyenjogúságot biztosít. Segítségével barátságokat köthetünk a világ bármely országában élõ embertársainkkal, megismerkedhetünk számos ország történelmével, kultúrájával. A magyar irodalom számos, jeles alkotása is az eszperantó mûfordítások segítségével jutott el több országba. Az eszperantót használók a világ legszerencsésebb levelezõi, hiszen Albániától Zimbabwéig ugyanazon a nyelven levelezhetnek.Az Eszperantó Világszövetség Évkönyve segítségével kapcsolatba léphetünk mintegy 2000 delegátussal, illetve szakdelegátussal, akiktõl közvetlenül kérhetünk információkat, tanácsokat. A Pasporta Servo-ban (Útlevél-szolgálat) szereplõ vendéglátók otthonaikban, 80 országban, ingyen fogadják azokat a világjárókat, akik ezen a nyelven fordulnak hozzájuk. Nem ritkaság, hogy különbözõ nemzetiségû fiatalok barátságából a nemzetközi nyelv segítségével szerelem, házasság bontakozik ki. Az eszperantó nem a többi nyelv helyett, hanem azokkal együtt, második nyelvként szeretné szolgálni az emberiséget, bebizonyítva, hogy a bábeli átok legyõzhetõ. Minden nemzedék újra, meg újra megtanulhatja, az emberek döntõ többségének nem anyanyelve, nem áll mögötte pénzügyi, politikai, katonai hatalom, – ezért az eszperantó nem fenyegeti a nemzeti nyelveket. Ellenkezõleg, elõsegítheti a kis nyelvek továbbfejlõdését, megmaradását, a világ nyelvi sokszínûségének megõrzését is. A nyelvvédõk és az eszperantisták egymás természetes szövetségesei.” (Charles Durand) Hasznos lehet az eszperantó, ha valakinek olyan kedvtelése van, amelyhez nyelvtudás, nemzetközi kapcsolat szükséges. Mind gyakrabban segít a nemzetközi nyelv a szakmai, üzleti, tudományos munkában is, hiszen egyre több szakmának vannak eszperantó szervezetei, folyóiratai. Egyesek szerint a nemzetközi, internetes levélforgalomban az angol után ma már az eszperantó nyelv áll a második helyen. A létezõ, többszáz levelezõ lista témája a nyelv családi használatától az általános relativitás elméletéig terjed. Az eszperantó nyelvû honlapok száma már több, mint tízezer. Az egyik, internetes rádióállomás napi 24 órában, eszperantó nyelvû táncdalokat közvetít. A brazil, észt, kínai, kubai, lengyel, olasz és a vatikáni rádióban rendszeresen hallhatók eszperantó nyelvû adások. Az Országos Idegennyelvû Könyvtárban mûködik Európa legnagyobb, eszperantó nyelvû magángyûjteménye, amely a Fajszi Károly által összegyûjtött, kb. 40.000 könyvtári egységbõl áll. Hazánkban a legtöbb fõiskolán, egyetemen az eszperantó nyelvvizsga pontokat ér a felvételinél, elfogadják a diplomához. Napjainkban az állami nyelvvizsgák gyakorisági sorrendjében az eszperantó áll a harmadik helyen. Ha az Európai Unió minden tagállamában a kisgyermekek a nyelvtanulási készség fejlesztése érdekében elsõ, idegen nyelvként az eszperantót tanulnák, akkor egy emberöltõ alatt az Unió polgárai tolmács nélkül tudnának egymással beszélni. Az alábbi címek azoknak adnak segítséget, akik további részletek iránt érdeklõdnek: Magyarországi Eszperantó Szövetség információs irodája és könyvesboltja: H-1080 Budapest, Kenyérmezõ u. 2. Telefon és fax: 3-33-43-43 Postacím: H-1368 Budapest, Pf.: 193 E-levél: Internet: Budapesti Eszperantó Ház (Kulturális Eszperantó Szövetség, Ifjúsági Eszperantó Szövetség) H-1193 Budapest, Leiningen u. 4. Postacím: H-1675 Budapest, Pf.: 87 Telefon és fax: 2-82-88-45 E-levél: Internet: Humán Európa Szövetség: Postacím: H-8901 Zalaegerszeg, Pf.: 115 E-levél: Országos Idegennyelvû Könyvtár: Nyitva tartás: hétfõtõl péntekig 10.00-tõl 20.00 óráig H-1056 Budapest, Molnár u. 11. Postacím:H-1462 Budapest, Pf.: 469 Telefon: (36) (1) 3-18-27-72 E-levél: Internet: UEA (Universala Esperanto-Asocio = Eszperantó Világszövetség): Nieuwe Binnenweg 176, NL-3015 BJ Rotterdam Telefon: +31-10-436-1044 Fax: 436-1751 E-levél:


Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:       Utilaj adresoj FAQ URL:<> (Oftaj demandoj pri Esperanto en la angla lingvo) <> DMoz “Esperanto” (Open Directory Project en Esperanto) (Temas pri multlingva informcentro) Aliaj utilaj adresoj: <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> <> < < < <

Ĉiutagaj radioprogramoj en Esperanto:


Aliaj radioprogramoj <; <;



Jen kiel mi konatiĝis kun Esperanto. En la 60-aj jaroj dum mi estis studento en Kluĵo, mi pasis antaŭ montrofenestro de fotografo. Krom aliaj aferoj mi vidis tie kuriozaĵon: la esperantan revuon Nuntempa Bulgario. Mi eniris kaj demandis la fotografon: en kiu lingvo estas skribita ĉi tiu revuo? Li respondis al mi tre ĝentile klarigante la celon de la lingvo kaj de la esperanta movado kaj krome donacis al mi ankaŭ la priparolitan revuon. Ĉi tiu estis mia unua lernolibro. Mi legis ĝin tiel multfoje ke mi divenis la signifon de preskaŭ ĉiuj  artikoloj kaj ankaŭ la gramatikajn regulojn de Esperanto. Tri jarojn poste mi konatiĝis kun maljuna ceramikisto kun kiu ni ekstudis serioze la lingvon kaj ni fondis ankaŭ malgrandan esperantan grupon. En la 51-a monda esperanta kongreso en Budapesto mi konatiĝis kun mia edzino kaj Esperanto multe helpis min en la unuaj jaroj en Italio ĉar Esperanto havas multajn komunajn vortojn kun la itala lingvo. Se mi ne trovis la ĝustan vorton mi parolis esperante.  En la plejparto de la okazoj mi sukcesis komprenigi min.  Tio povis funkcii ĉar mi jam komprenis la italan. Mia problemo estis nur paroli ĝin…Post kiam mi eklernis uzi la komputilon, Esperanto neniam lasis min enuiĝi. se vi deziras legi pli detale pri la temo, bonvolu legi la ĉapitrojn Budapesta taglibro kaj “Pri mi mem”.

Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:!/profile.php?id=100000114284085


Otmàr Jàreb skribis:

Mirakloj en Irano: “En oktobro mi pasigis du semajnojn en Irano, dum tio kvin tagojn en Tehrano kun esperantistoj. Jam la unua posttagmezo komencigxis preskaux nekredeble. Alveninte al la centra busstacio de la urbego havanta pli ol 10 milionojn logxantojn mi telefonis al Farmehr Amirdust, prezidantino de IREJO (Irana Esperantista Junulara Organizo), kun kiu mi jam iomete korespondis elektronike, sed sxi sciis nur tion, ke mi alvenos iam jxaude. Mi pensis, ke ni babilos iomete kaj poste mi sercxos por mi iun konvenan hotelon, sammaniere kiel mi jam faris plurfoje en aliaj vizititaj iranaj urboj. Farmehr tuj seniluziigis min: pro la religia festo en Tehrano preskaux cxiuj hoteloj estas okupitaj. Kiel plej bona eblo sxi proponis, ke sxi mem sercxos hotelon por mi, kaj mi retelefonu post 10 minutoj. Sed la unusolan funkciantan telefonon en la proksimo tuj okupis junulino, kiu videble planis tre longan babiladon, kaj mi ne plu havis eblon retelefoni al Farmehr. Post 10 minutoj mi decidis sercxi ie alian telefonon. Havante malmulte da espero mi iradis tien kaj reen sur la teritorio de la busstacio, kiam laux la iranaj kutimoj iu alparolis min el la alia flanko de iu florbedo. Cxar mi nun tute ne havis emon al la rituala babilado “Kiel vi fartas? El kiu lando vi venas?” – malgxentile mi ne reagis, sed dauxrigis la sercxadon. Nur iom poste sxajnis al mi, ke mi auxdis mian nomon. Sed kiu povus alparoli min per mia nomo en tiu cxi urbego 15 minutojn post mia alveno? Tiu ne eblas! Mi iris plu. Sed mi denove auxdis mian nomon, kaj sxajnis al mi, ke iu parolas Esperante. Mi ne volis kredi! Kiel mi poste eksciis, Mohammad Reza Fuladkhah, amiko de Farmehr, venis al mi per la bonega mesagxo, ke ili trovis hotelon por mi. Kaj tiu esti nur la komenco. Dum la kvin tagoj ili konatigis min kun multaj esperantistoj, mi partoprenis plurajn arangxojn, renkontigxojn, kaj povis ekkoni la viglan Esperanto-vivon en Tehrano. Mi estis invitata al sinjoro Parviz Habibpur por partopreni la honoran kunvenon dedicxitan al la unua datreveno de la forpaso de sinjoro Aref Azeri, mi partoprenis la lingvokurson de sinjoro Mehdi Zargaripour, povis iomete enrigardi la laboron de la oficejo de sinjoro Reza Torabi, babiladi kun vizitantoj, kaj ekskursi kun entuziasmaj kaj scivolemaj junaj esperantistoj. Kiam ne estis grupa programo, venis al mi sinjoro Mehdi Zargaripour, sinjoro Ebadollah Mokaddasi aux sinjoro Reza Hassan Lou, kiuj montris al mi diversajn vidindajxojn de la urbo kaj dume rakontis al mi pri interesajxoj de la irana vivo. Oni cxie akceptis min nekredeble amike. Kvankam tio estis por mi en Esperantujo parte kutima, sed la irana akcepto superis cxion gxis nun spertitan. Oni ne senbaze diras, ke la irananoj estas unu el la plej gastamaj nacioj de la mondo! Nun laux miaj spertoj ankaux mi povas aserti cxi tiun. Mi sincere proponas al cxiuj veturemaj, interesigxantaj, scivolaj esperantistoj viziti tiun cxi amikan, varmkoran, ankaux je Esperantistoj ricxan landon.”

Ottmár Járeb Budapesxto, Hungario ottmar @

Al mi plaĉis ĉi tiu videoklipo pri kongreso de Alimondano: ……


Kurso de Esperanto laŭ la metodo de doktoro Benson:


Jen interesa kaj tre sukcesa lernolibro:                                             

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercos despli sperta vi fariĝos:

Pri Esperanto

Jen interesa legaĵo:

Malgranda Revuo 1943-1952
Redaktita de Stellan Engholm
Bonvolu elekti la jaron kaj
poste seĉi la paĝon deziratan.

Kiel scii ĉu la akuzativo superfluas?
Tio okazas kiam la verbo priskribas la staton de la subjekto. Ekz: Li alvenis, haltis kaj restis tie ĝis kiam alvenis la aŭtobuso. Se la verbo estas refleksiva la ago de la subjekto celas sin mem. En tiu kazo la N-finaĵo ne povas manki. Ekz: Li vekiĝis, lavis sin, vestis sin kaj tuj eliris. Plejparto de la esperantistaro estas kutimiĝinta distingi la subjekton de la objekto nur per vortordo. Jen kial ni bezonas ekzercilon por lerni la ĝustan uzon de la akuzativo, sen kiu libera vortordo estas neebla.

Jen senpera reta aliro al du ekzerciloj por la akuzativo. La unua kelkfoje blokiĝas. Tiuokaze estas pli bone restartigi ĝin. La dua estas akompanata de anekdotoj kaj ŝercoj. Ju pli vi ekzercados despli sperta vi fariĝos:


Nun ekzistas ankaŭ Lingvohelpilo. Iu multe laboris por krei ĝin. Kial vi ne uzas ĝin?:

Jefim Zajdman el Krimeo rakontas

Mia unua eksterlanda vojaĝo
En 1984 jaro okazis miraklo: oni permesis al mi, tiama disidento, forveturi en eksterlandon. En 80-aj jaroj mi estis disidento kaj en jalta KŜĈ (Komitato de ŝtata sekureco) estis mia dosiero , do mi estis sub ties observado. Fondinte en Jalta junularan E-grupon “TERO” (Turista E-rondo), kiu poste iĝis E. klubo “Tero”, mi pro tio neniam provis esti la prezidanto. Pri partopreno de eksterlandaj E-vojaĝoj mi eĉ ne revis.

Tamen, en 1983 jaro tiama turista E-organizaĵo “Monda turismo” anoncis konkurson, kies gajnintoj rajtus viziti senpage E-aranĝojn. La klubanoj konvinkis min partopreni la konkuron kaj mi konsentis, ĉar ie subkonscie sidis en mi penso, ke gajninto de la konkurso havos iujn ŝancetojn eĉ se estas disidento. Kaj komence de 1984 jaro mi verkis iun artikolon pri turismaj allogaĵoj de Krimeo, menciis E-festivalon “Velura sezono”, kiun mi estis organizanta en Jalta ekde 1979 jaro, kaj aludis pri ebleco partopreni ĝin flanke de eksterlandaj esperanto-turistoj.

Post iom da tempo mi ricevis informon, ke gajnis la konkuron kaj oni demandis min, kiun E-aranĝon mi preferus partopreni. Bone komprenante la situacion, mi elektis 17-an Internacian naturamikan E-renkontiĝon en Abaliget kaj Pecs (8-17 julio) en la socialisma Hungario, La Klubo estis tre ĝoja, ke mi iĝis la gajninto kaj esperis, ke mi sukcesos partopreni la aranĝon. Tiam ĝis fino de la aranĝo estis kvar monatoj, sufiĉa tempo por provi.

En decembro venis la invitilo en esperanto . Sed kia estis mia elreviĝo, kiam en milicejo oni klarigis, ke personajn invitilojn eksterlanden oni ne akceptas kaj ke la invitilo devas esti en la rusa. En tiu tempo en Kievo ĉe ukraina filio de la “Societo de Kulturaj ligoj kun eksterlando” estis E-komisiono, kiu en Simferopol, ĉefa urbo de Krimeo, havis t.n. “Domo de amikeco”. Certe tiun organizaĵon oni povus plenrajte nome filio de KŜĈ, sed, je kio la diablo ne ŝercas?, mi decidis provi.

Unue mi telefonis al hungara organizanto de la konkurso Elizabet Pallos kaj petis alsendi la invitilon en la rusa. Evidentiĝis, ke tajpilon kun rusa klavaro oni ne havas. Do mi petis kelkajn netajn ekzemplerojn de la oficiala papero de Hungara E-asocio kun ŝtampo kaj subskribo.

Pasis monato – nenio venis. Mi do ankoraŭfoje telefonis kaj petis denove sendi la paperojn. Sed sekvatage la unuaj 4 paperoj fine venis, poste ankoraŭ 4. Mi tuj veturis al la Domo de amikeco, klarigis tie la situacion kaj demandis, ĉu transdoni al ili la invitilon, se oni alsendos ĝin en la rusa. Oni (mi ne memoras, kun kiu parolis) respondis jese.

Reveninte hejmen, mi tuj tajpis la bezonatan invitilon en la rusa. Enmetis kelkajn erarojn (la hungaroj ja ne povus scii la rusan bone), kaj post tri tagoj du ekzempleroj de la invitilo estis jam en la Domo de amikeco. Tie mi klarigis, ke la leterojn oni transdonis al mi pere de hungaraj turistoj, vizitintaj fluge Krimeon.

La tempo pasis, sed neniu reago al la leteroj venis. Tamen semajnon antaŭ komenco de la E-aranĝo oni urĝe vokis min al la Domo de amikeco, solene informis, ke el Kievo venis la permeso kaj enmanigis biletojn tien-reen al Budapeŝto. Vi povas imagi mian miron kaj jubilon!

Kaj jen la 8-a de julio, mia naskiĝtago. Je la 7-a matene mi estas en Budapeŝto kaj dankas la Dion pro la rekompenco je mia longa E-aktivado. Mi vagis kun tornistro surdorse kaj miris la montrofenestrojn de vendejoj, plenajn de ekskluzivaj en Sovetunio varoj tiutempe. Ekzemple ĝinsoj. Poste eniris telefonan butikon, kie libere kuŝis dika telefona libro, kaj telefonis al ies numero el mia adresaro budapeŝta. “Ho Diablo” aŭdiĝis iu virina voĉo, estas ja la 6-a. Kaj ŝi pendigis la tubon. Mi forgesis, ke en Budapeŝto estas je unu horo malpli.

Do mi devis memstare serĉi la vojon al Abaliget pridemandi en la angla la preterpasantojn. En la renkontiĝo estis ĉ. 100 esperantistoj el 9 landoj. Oni lokigis min en unu ĉambron kun ĉeĥo, instruanta tie esperanton. Mi estis honora gasto tie. Multo estis tute nova por mi. Ekzemple diskotekoj kaj privatuloj vendistoj de glaciaĵo. Aŭ apuda tendaro de eksterlandaj socialistoj, anarkistoj kaj komunistoj. Mi kvazaŭ trafis alian mondon. Sed en la tendaro mi sentis min pli kutime. Tamen de tempo al tempo okazis konfliktetoj. Eble iuj konsideris min alsendita de KŜĈ. Unufoje vere aliris min iu hungaro kaj flustris: Ankaŭ mi estas la agento. En la tendaro mi interkonsentis kun la organizantoj pri partopreno de hungaraj esperantistoj septembre en la festivalo. Kaj tio vere okazis. Ili venis kiel turista grupo al Jalta, ekloĝis en hotelo kaj ĉiuvespere ĉeestis la koncertojn. Sed tio estas aparta temo.

Dum la renkontiĝo estis ankaŭ ekskurso al najbara urbo Pécs, kie mi vizitis muzeon de fama hungara pentristo Tivadar Kostka (1853 – 1919), pseŭdonomo Ĉontvari. Mi eĉ aĉetis tie du plakatojn de liaj pentraĵoj, kiuj plej impresis min: “Muro de ploro en Jerusalemo” kaj “Soleca cedro”.

La unua pentraĵo estas granda (205/293 sm), kun 59 personaĵoj, en ĉiu intrigo, pasio. La farboj tre intensaj, tranĉas okulojn. Kripligitaj vizaĝoj, furiozaj okuloj. Kaj manoj: de lakte blankaj junaj ĝis tere-grizaj, oldecaj.

“Soleca cedro” – la plej fama lia pentraĵo. Granda kedro alkrocxigas per radikoj al abrupta roko. Unu branĉo rigardas al la horizonto, alia kvazaū trapikas la arbon.

Li estis simpla apotekosto. En 1881 li travivis lumigon, kiu predikis al li sorton de granda pentristo.. Li multe vojaĝis tra la mondo. Li kreis pli ol pentraĵoj, laŭ stilo plej parte ekspresionismaj. Liaj ekspozicioj estis en Parizo kaj aliaj eŭropaj landoj, sed en lia patrolando oni ne agnoskis lin, konsiderante lin freneza pro strangaĵoj de la konduto, asketa vivmaniero kaj profeta parolmaniero. En lasta halo de la ekspozicio liaj pentraĵoj estis nur brunkoloraj makuloj kaj strekoj, li freneziĝis.

Post la renkontiĝo mi veturis al Budapeŝto, kie restis ankoraŭ 10 tagojn ĉe mia E-korespondanto Ferenc Balogh. Tre impresis min E-vendejo en centro de la urbo. Mi ofte vizitis gxin, rigardante diversaj libroj kaj aliaj esperantajxojn.

Iun tagon, mi memoras, mi estis demandinta angle iun junulon vojon surstrate. Post kelkaj minutoj mi komprenis, ke anstataŭ “street” li diris “strato”. Mi revenis kure al li kaj demandis, ĉu li estas esperantisto? Kaj vere, li estis komencanta esperantisto, gitaristo. Alifoje surstrate haltis apud mi aŭto, ĉar la posedanto ekvidis E-stelon sur mia brusto. Li invitis min al iu kafejo kaj regalis per pizza, kiun mi gustumis la unuan fojon en la vivo.

10 tagojn en Budapeŝto sen aktiva E-agado estis tiam por mi nekutime, kaj mi petis en oficejo de Hungara E-Asocio kontaktigi min kun iuj E-kluboj. Tio estis malfacile, ĉar somere budapeŝtaj esperantistoj kutime disveturas. Tamen oni konatigis min kun juna esperantistino Tunde, kiu instruis samtempe esperanton kaj naĝadon al infanoj en urba kulturdomo. Mi venis tien kelkfoje kaj instruis al la infanoj ludojn kaj E-kantojn. Poste oni sukcesis interkonsenti kun E-klubo de Keĉkemét, ĝemelurbo de la ĉefa krimea urbo Simferopol, pri mia vizito tien. Oni invitis min al redakcio de la regiona ĵurnalo, kie mi rakontis pri E-kluboj en Krimeo kaj pri miaj impresoj pri Hungario.

Mi ankaū memoras viziton al gimnazio, kie instruis nur monaĥoj. Unu el ili estis esdperntisto, li instruis matematikon. En la kelo la tuta muro estas plena de E-libroj. Mi prenis luksan libregon “Judo el getto” unu el multaj volumoj de la fama japana Ludovikido. Ĉu plaĉas? demandis la monaĥo. –  Certe! – Do estu via –  Per kio mi povas rekompenci la donacon? – ĝene demandis mi. – Per amikeco. La libro ĝis nun plibeligas mian E-libraron.

Mi memoras, kiel mi per lumbildoj prezentis en tiea E-klubo mian versan teatraĵon “Krimea legendo”. Mi deklamis kaj de tempo al tempo aŭdiĝis rido. Kio okazas? demandis mi. – Daŭrigu, daŭrigu, ne atentu! – kriis oni. Poste mi eksciis, ke pro mia rusa prononco la lingvo sonis al ili kvazaŭ la ĉina. Mi ja estis tiam sperta esperantisto, tamen el la izolita per “fera kurtena” lando.

En Budapeŝto mia gastiganto Ferenc Balogh tre nervoziĝis pro mia prononco, instruis al mi, ke silabojn NI, DI, TI necesas prononci malmole. Iun tagon en subtera trapasejo min alparolis esperante vendisto de tiea libra butiko. Li longe penis deveni, el kiu lando mi estas, ĉar mia prononco jam esti ĝusta.

Mi bonorde revenis hejmen. Baldaux komenciĝis la rekonstrua periodo de Gorbaĉov kaj la netaj paperoj el Hungario
evidentiĝis tre taŭgaj. Sed pri tio poste.
• Kiel mi farigxis esperantisto*)
• Mi igxas aktivulo
• Kolomna junulara E-grupo
• Rememoroj pri Nikolao Rytjkov
• Rememoroj pri Leonid Borisov
• Mia unua eksterlanda vojagxo
• Svanetio



Ĉu ekzistas universala gramatiko?

Henri Masson:

Mi retrovis la anglalingvan version : Why does an American Use Esperanto?

(Kial usonano uzas Esperanton?)

by Joel Brozovsky (USA/Japan)

New acquaintances at times express surprise when they learn that I, an American, use Esperanto instead of English in Japan. Sometimes they don’t even believe that I am really an American, because they have only heard me speak Esperanto.

Well, it’s true that the majority of Americans prefer to use English. Many Americans are of the opinion that English is enough, and that everybody in the world ought to learn it. Why, then, do I prefer to use Esperanto to communicate with non-Americans? Here are a few reasons:

Friendship. On long trips I have noticed that the majority of people who speak to me in English are not interested in me as a person, nor in my culture. They are primarily interested in money. Either they want to sell me something, or they want to learn English from me, to be able to receive a better education and a better-salaried position, or something else. By contrast, a large percentage of the people with whom I speak in Esperanto are interested in me as a person, or in my culture. Many of them want to become friends, and in fact many of them do become friends.

Equality. If I speak English with a Japanese or someone else whose native language is not English, I always, without fail, have the position of an expert in the language, and, it doesn’t matter how much that other person has studied English, he or she must necessarily speak from a lower position, as pupil to teacher or subordinate to master. If instead we talk in the language of the other person, for example Japanese, the situation would be the same but in the opposite direction. Such inequality is a great hindrance to friendship.

Opening doors. During my long global journey, Esperanto opened a huge number of doors for me, both figuratively and literally. I passed the night in 150 homes as the guest of Esperantists during the three-year journey, and paid for a hotel only once! Through Esperanto and Esperantists I was able to enjoy a very rich culture, meet many different people and intimately get to know their lives, cultures, homes, thoughts, etc.

Some of my good friends, after years of friendship, have admitted to me that, before meeting me, they disliked Americans. So if I had used English I would certainly not have been able to become friends with these people, who are now very dear friends. Esperanto has indeed opened the door to them.

Helping the world. When working to spread Esperanto, I have the feeling that I am doing something useful for the world. If people throughout the world can communicate freely as equals, and become friends through Esperanto, the world will certainly become better, more just, more likeable. I don’t imagine that Esperanto alone will solve all the world’s problems, but it can help people devise solutions.

Creativity. I love to use Esperanto, because it leads to further creativity. Because of the language’s great flexibility, I feel freedom when writing or speaking in Esperanto by comparison with English, whose structure and vocabulary are relatively fixed. The possibilities for creating new expressions in Esperanto are almost unlimited; it’s a great pleasure to explore them and find striking expressions by using already existing units.

Valuable experiences and self-confidence. When passing through the doors that Esperanto has opened, I have gained many valuable life-experiences which I could not easily have had without Esperanto. Such rich experiences have contributed greatly to my self-confidence, and prepared me to act more competently in the world.

A new world-view. Perhaps the most important profit I’ve gained from my use of Esperanto is a drastic change in my world-view. Previously, I imagined that the world was full of foreigners — people very different and inaccessible. You can’t reach much of a meeting of the minds with “foreigners” because they are foreign, right?

But because of my experiences using Esperanto, I discovered that this image was very wrong. The world is full, not of foreigners, but of people just like me and my family. And, more, a great number of those people want to be my friends, if they have the chance to meet me and get to know me. So they are not foreigners, but friends or future friends.

What a difference! Now I feel myself linked in reality to people throughout the world. And I no longer fell myself tied to only one part of the world, to only one language, only one culture. I am free to interact with people throughout the world, because there are friendly people everywhere, and because Esperanto gives me the means of easily speaking with them.

Tre interese. Se vi komprenas la anglan, mi konsilas legi ĝin.

Eugenio da Sangiorgio





La tempo ŝanĝas ĉion sed ĝi ne hastas. Nur homoj volas ŝanĝi ĉion haste. Ŝanĝo kiu ne plibonigas sed nur damaĝas ne estas ŝanĝo sed katastrofo. Pro tio, kiu vidas nur ĝis sia nazopinto, kiel la viro sube, estas pli bone ke li ŝanĝu nenion. Al ĉiuj estas permesite sonĝi, sed oni ŝanĝu nur kiam la rezulto estos sendube plibonigo, ne katastrofo kiel en la suba foto. Li, kiu kapablas zorgi eĉ ne por la propra sekureco, volas zorgi por la sekureco de Esperanto. Ni estas en bonaj manoj:






  1. seoblogo · April 18, 2011

    Хороший пост! Одобряю

  2. bootleg movies · October 12, 2011

    Hi, I want you to know that I find your blog really great. I am a website owner and I feel that my visitors should know about your site too. This is why I have put the address here Thanks again and keep Pri Esperanto Eugen Fabian updated!!

  3. tony · October 15, 2011

    very good put up, i definitely love this website, carry on it

  4. Endodylal · October 22, 2011

    Хороший сайт – волосы для наращивания, наращивание волос стоимость, [url=]интернет магазин волос[/url], дешевое наращивание волос, наращивание волос цены и многое другое.

  5. uggs bailey button · November 18, 2011

    The points you made in this article are very clear and I completely agree. Your opinion is educated and I hope to see more work such as this from you.

  6. ваш блог у меня в фаворитах

  7. Derrick Ward Jerseys · November 20, 2011

    Great guide! I’m all correctly. The article is actually helpful to my advice. Reading an individual’s article helps make me delighted. At the same time, I might learn even more knowledge. Thanks greatly.

  8. UGG Metallic Pewter · November 30, 2011

    Your artical is so simple nevertheless retains a touch of elegance along with grace. And with all the options together with customization you’ve got enabled, I’m sure it will appeal to a lot bloggers. It’s really commendable that you intend to let us all, the owners, to use a wide choice of themes for the blogs. Keep these people coming!

  9. UGG Classic Crochet · December 2, 2011

    Great content! I’m all because of it. The article is actually helpful for me. Reading the article causes me completely happy. At once, I can certainly learn additional knowledge. Thanks quite definitely.

  10. jason · December 8, 2011

    I’m impressed, I need to say. Really rarely do I encounter a blog that’s both educative and entertaining, and let me let you know, you’ve got hit the nail on the head. Your thought is outstanding; the problem is something that not enough people are talking intelligently about. I am very completely satisfied that I stumbled throughout this in my seek for something referring to this.

  11. jack · January 8, 2012

    Spot on with this write-up, I truly assume this website wants way more consideration. I’ll probably be again to learn way more, thanks for that info.

  12. kevin · January 11, 2012

    I used to be very pleased to find this web-site.I needed to thanks on your time for this glorious learn!! I positively enjoying every little little bit of it and I have you bookmarked to take a look at new stuff you blog post.

  13. jack · January 17, 2012

    I’d must verify with you here. Which isn’t something I often do! I take pleasure in reading a publish that may make folks think. Additionally, thanks for allowing me to remark!

  14. Bridget Pelosi · February 22, 2012

    I was reading through some of your articles on this internet site and I conceive this web site is rattling instructive! Retain posting .

  15. Vasildwqzy · February 23, 2012

    Подписалась на ваш блог
    Смотрю масса интересного у вас тут!
    драйвер скачать nvidia geforce fx5600

  16. Poindinmern · March 18, 2012

    Hi !
    Congratulations on the new home embraced by humor, excitement, and bliss!

  17. arronsArragma · April 11, 2012

    Hi !
    Congratulations on the blessing that you are receiving!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: